The Exterminator

اگر به فیلم‌های اکشن دهه ۸۰ میلادی با تم انتقام‌جویی و خشونت عریان علاقه دارید، «نابودگر» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای باشد. این فیلم با فضاسازی واقع‌گرایانه از نیویورک در آن دوران و نمایش صحنه‌های اکشن نسبتاً خشن، تجربه‌ای متفاوت از فیلم‌های قهرمان‌محور را ارائه می‌دهد. بازی راجرینتی در نقش شخصیت اصلی، با وجود کم‌حرفی، حس خشونت درونی و اراده‌ی او را به خوبی منتقل می‌کند.

قدرت اصلی فیلم در نمایش بی‌پرده‌ی خشونت و تصویر کشیدن جامعه‌ای است که در آن قانون کارایی خود را از دست داده و انتقام شخصی تنها راه چاره به نظر می‌رسد. فیلمبرداری در خیابان‌های تاریک و پرهرج‌ومرج نیویورک، حس واقع‌گرایی و اضطراب را تقویت می‌کند. کارگردانی جیمز گلیگنهوس در خلق صحنه‌های اکشن، به‌خصوص سکانس‌های درگیری، موفق عمل کرده است، هرچند که گاهی ریتم فیلم کند می‌شود.

«نابودگر» در دسته‌ی فیلم‌های انتقام‌جویانه (Vigilante Films) قرار می‌گیرد که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی محبوبیت زیادی داشتند. این ژانر معمولاً به شخصیت‌هایی می‌پردازد که به دلیل ناکارآمدی سیستم قضایی، خود دست به اجرای عدالت می‌زنند. فیلم‌هایی مانند «پیاده‌روی مرگ» (Death Wish) از پیشگامان این سبک هستند و «نابودگر» نیز در ادامه‌ی همین مسیر، با تمرکز بر خشونت بیشتر، سعی در جذب مخاطب عام داشت.

این فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک فرد عادی می‌تواند در مواجهه با بی‌عدالتی و فقدان، به یک نیروی مخرب تبدیل شود. فیلم پیامدهای خشونت را نه تنها برای قربانیان، بلکه برای خود عامل انتقام نیز به تصویر می‌کشد. همچنین، فیلم نگاهی اجمالی به شرایط جامعه و معضلات اجتماعی آن دوران دارد که باعث می‌شود تا حدودی با شخصیت اصلی همذات‌پنداری صورت گیرد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «راننده تاکسی» (Taxi Driver) ساخته‌ی مارتین اسکورسیزی را برای درک عمیق‌تر شخصیت‌های سرخورده و فضای خشن شهری، و همچنین «اولین خون» (First Blood) را برای تماشای تجربه‌ی یک سرباز کهنه‌کار در مواجهه با جامعه، از دست ندهید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.