Mr. Cleaver

اگر از طرفداران پروپاقرص فیلم‌های اسلشر درجه دو و سه هستید که بدون هیچ ادعایی صرفاً قصد سرگرم کردن مخاطب با خون و خونریزی را دارند، «آقای کلیور» می‌تواند گزینه سرگرم‌کننده‌ای باشد. این فیلم با فضاسازی خاص خود و ریتم نسبتاً تند در بخش‌هایی از داستان، یادآور فیلم‌های ویدئویی دوران گذشته است که تولیدشان با بودجه‌های محدود انجام می‌شد. کسانی که به دنبال تجربه‌ای سینمایی عمیق نیستند و صرفاً می‌خواهند لحظاتی با هیجان و خشونت سپری کنند، شاید از این اثر لذت ببرند.

قدرت اصلی «آقای کلیور» در وفاداری‌اش به ریشه‌های ژانر اسلشر است؛ فیلم هیچ تلاشی برای نوآوری یا شکستن کلیشه‌ها نمی‌کند و همین موضوع می‌تواند برای برخی طرفداران این زیرژانر جذاب باشد. فیلمبرداری و جلوه‌های ویژه، هرچند ابتدایی، اما با لحن کلی فیلم همخوانی دارند و حس نوستالژیک فیلم‌های قدیمی را تداعی می‌کنند. بازی‌ها نیز در حد انتظار برای چنین فیلمی است و بازیگران تلاش کرده‌اند تا نقش‌های خود را با اغراق و کمی اغتشاش اجرا کنند که با فضای فیلم سازگار است.

این فیلم در ژانر وحشت، زیرژانر اسلشر قرار می‌گیرد. «آقای کلیور» تلاش می‌کند تا حال و هوای فیلم‌های اسلشر مستقل و کم‌بودجه‌ی دهه ۹۰ میلادی را بازسازی کند؛ دورانی که فیلم‌هایی مانند «اره‌برقی» (Texas Chainsaw Massacre) و «جمعه سیزدهم» (Friday the 13th) الهام‌بخش سازندگان بسیاری بودند. این نوع فیلم‌ها معمولاً بر روی یک قاتل سریالی با انگیزه‌های غالباً نامشخص و قربانیانی که یکی یکی از بین می‌روند، تمرکز دارند و «آقای کلیور» نیز از این قاعده مستثنی نیست، هرچند در سطح کیفی پایین‌تری قرار می‌گیرد.

تماشای «آقای کلیور» می‌تواند تجربه‌ای نوستالژیک برای علاقه‌مندان به فیلم‌های وحشت کلاسیک و کم‌بودجه باشد. این فیلم با نمایش صریح خشونت و صحنه‌های خونین، بدون در نظر گرفتن کیفیت هنری، سعی در ارضای حس کنجکاوی مخاطب نسبت به ژانر اسلشر دارد. همچنین، فیلم به دلیل ریتم سریع و عدم پیچیدگی داستانی، برای کسانی که به دنبال یک اثر سرگرم‌کننده و بدون نیاز به تفکر عمیق هستند، مناسب است. کارگردانی نیک وندلسدورف تلاش کرده تا فضایی دلهره‌آور و خشن را خلق کند.

اگر از فیلم «آقای کلیور» لذت بردید و به فضای فیلم‌های اسلشر با بودجه محدود و فضای گنگستری علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم آثار دیگری چون «مرد اره‌ای» (The Texas Chainsaw Massacre)، «تپه ها چشم دارند» (The Hills Have Eyes) و «کلبه وحشت» (Cabin Fever) را نیز تماشا کنید که هر کدام به نوعی این فضا را بازنمایی می‌کنند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.