Bhangover

اگر به دنبال یک کمدی سرگرم‌کننده و سبک هندی هستید که پیچیدگی خاصی نداشته باشد و صرفاً برای گذراندن وقت به تماشای آن بنشینید، «بانگ‌اور» می‌تواند گزینه‌ی روی میز باشد. این فیلم تلاش می‌کند فضای شاد و پرانرژی کمدهای بالیوودی را به تصویر بکشد، اما در نهایت بیشتر به یک تجربه متوسط و قابل فراموشی ختم می‌شود. شاید تنها نکته‌ای که بتواند برای برخی جذاب باشد، بازی‌های نه چندان قوی اما پرانرژی بازیگران جوان و تلاش برای خلق موقعیت‌های خنده‌دار است، هرچند که موفقیت آن در این زمینه جای بحث دارد.

نقاط قوت «بانگ‌اور» بسیار کمرنگ هستند و عمدتاً در تلاش‌های پراکنده‌ی کارگردان برای ایجاد لحظات کمدی خلاصه می‌شوند. فضاسازی فیلم نیز نتوانسته است جذابیت بصری یا عمق لازم را ایجاد کند و فیلمبرداری آن نیز در سطح استاندارد فیلم‌های کمدی متوسط قرار دارد. بازی بازیگران، به‌ویژه بازیگران اصلی، فاقد ظرافت و پختگی لازم است و گاهی تکراری به نظر می‌رسد. در مجموع، این فیلم بیشتر بر روی ایده‌ی داستانی خود تکیه کرده تا اجرای قوی و خلاقانه.

«بانگ‌اور» در دسته‌ی کمدی‌های هندی قرار می‌گیرد که معمولاً با تلفیقی از طنز، اکشن و گاهی درام همراه هستند. این ژانر در سینمای هند طرفداران زیادی دارد و اغلب با هدف سرگرم کردن مخاطب و ارائه پیام‌های اخلاقی ساده ساخته می‌شود. با این حال، «بانگ‌اور» نتوانسته است از پتانسیل‌های ژانر خود به خوبی استفاده کند و بیشتر شبیه به یک فیلم کمدی درجه دو به نظر می‌رسد که فاقد خلاقیت و نوآوری لازم است.

تماشای «بانگ‌اور» دستاورد خاصی به همراه ندارد، مگر شاید تجربه‌ی یک کمدی هندی دیگر که در آن گروهی جوان با چالش‌های غیرمنتظره روبرو می‌شوند. این فیلم بیشتر برای مخاطبانی طراحی شده که به دنبال یک سرگرمی لحظه‌ای و بدون دغدغه هستند و انتظار عمق داستانی یا بازی‌های درخشان را ندارند. در نهایت، این فیلم تجربه‌ای متوسط و قابل صرف‌نظر کردن است.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال کمدی‌های هندی با رگه‌هایی از موقعیت‌های غیرمنتظره هستید، شاید تماشای فیلم‌هایی مانند «نیوتون» (Newton) با رویکرد طنز تلخ و اجتماعی‌اش یا «حیدرآباد نوابز ۲» (Hyderabad Nawabs 2) که فضایی کمدی-ماجراجویانه دارد، بتواند رضایت شما را جلب کند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.