Friday the 13th

اگر از طرفداران پر و پا قرص ژانر اسلشر و سری فیلم‌های «جمعه سیزدهم» هستید، این بازسازی می‌تواند تجربه‌ای لذت‌بخش برایتان باشد. فیلم با حفظ امضای اصلی سری، یعنی خشونت عریان و صحنه‌های مرگ خلاقانه، سعی در جذب مخاطبان جدیدتر نیز دارد. جلوه‌های بصری بهبود یافته و فضاسازی مناسب، بر جذابیت اثر افزوده است.

قدرت اصلی این فیلم در بازآفرینی هیولایی به نام جیسون و نمایش بی‌رحمی اوست. کارگردانی نیسپل در صحنه‌های تعقیب و گریز و کشتار، ریتم تندی دارد و مخاطب را به نفس‌نفس انداختن وامی‌دارد. فیلمبرداری نیز به خوبی توانسته تاریکی و دلهره حاکم بر کمپ را به تصویر بکشد و حس انزوا و وحشت را تشدید کند.

«جمعه سیزدهم» (۲۰۰۹) در ژانر وحشت و اسلشر قرار می‌گیرد. این زیرژانر سینمایی که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی به اوج خود رسید، معمولاً شامل حضور یک قاتل سریالی بی‌رحم است که به شکلی سیستماتیک افراد را، اغلب جوانان، از سر راه برمی‌دارد. این فیلم با وفاداری به کلیشه‌های این ژانر، صحنه‌های خونین و هیجان‌انگیز را در اولویت قرار داده است.

این فیلم در تلاش است تا روایتی مدرن‌تر و جوان‌پسندتر از داستان جیسون وورهیس ارائه دهد. با وجود اینکه فیلمنامه ممکن است عمیق نباشد، اما در ایجاد هیجان و ترس ناشی از حضور قاتلی بی‌نقص و غیرقابل توقف، موفق عمل کرده است. بازی بازیگران نیز در حد انتظار برای یک فیلم اسلشر است و به پیشبرد داستان کمک می‌کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «کلکسیونر» (The Collector, 2009) و «سرماخوردگی» (Cold Prey, 2006) را نیز تماشا کنید که در فضاسازی و ایجاد تعلیق شباهت‌هایی دارند.

این فیلم بازسازی فیلمی به همین نام محصول سال ۱۹۸۰ است و بخشی از مجموعه بزرگ «جمعه سیزدهم» محسوب می‌شود. برای درک بهتر داستان و شخصیت جیسون وورهیس، تماشای فیلم اصلی «جمعه سیزدهم» (۱۹۸۰) توصیه می‌شود.