The Criminals, Part 4: Assault

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی هستید که شما را با واقعیت‌های تلخ و بی‌پرده‌ی جامعه‌ی هنگ کنگ در دهه‌های گذشته روبرو کند، این فیلم انتخابی مناسب است. کارگردانان، کیو چی هونگ و سان چونگ، با جسارتی قابل ستایش، به سراغ موضوعاتی حساس و تکان‌دهنده رفته‌اند. فیلمبرداری و ریتم روایی، هرچند شاید برای مخاطب امروزی کمی کند به نظر برسد، اما در فضاسازی تاریک و اتمسفر خفقان‌آور، بسیار موفق عمل می‌کند و بازی‌ها نیز در انتقال حس درماندگی و ناامیدی، تاثیرگذار هستند.

نقطه قوت اصلی این فیلم در شجاعت پرداختن به مضامین تابو و نمایش بی‌رحمانه‌ی خشونت و فساد اجتماعی است. هرچند ممکن است برخی صحنه‌ها برای همه قابل تحمل نباشد، اما این جسارت در روایت، فیلم را از آثار صرفاً سرگرم‌کننده متمایز می‌کند. فیلمنامه در پرداخت شخصیت‌ها و ایجاد کشمکش‌های درونی، گاهی دچار ضعف می‌شود، اما کارگردانی و فضاسازی کلی، تا حد زیادی این کاستی‌ها را جبران می‌کند.

این فیلم در ژانر جنایی، درام و وحشت قرار می‌گیرد و به خوبی توانسته است عناصر هر سه ژانر را با هم ترکیب کند. فضای خشن و پرتنش فیلم، همراه با دغدغه‌های اجتماعی و درام انسانی، تجربه‌ای چندوجهی را برای تماشاگر رقم می‌زند. این فیلم بخشی از موج فیلم‌های جنایی هنگ کنگ است که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی به اوج خود رسیدند و به نمایش جنبه‌های تاریک جامعه می‌پرداختند.

تماشای «جنایتکاران، قسمت چهارم» فرصتی است برای درک بهتر سینمای هنگ کنگ در دوره‌ای خاص و آشنایی با کارگردانانی که در آن دوران، جسورانه به مسائل اجتماعی می‌پرداختند. این فیلم با نمایش بی‌ملاحظه‌ی خشونت و فساد، مخاطب را به تفکر درباره‌ی طبیعت انسان و جنبه‌های تاریک جامعه وامی‌دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «قصه‌های وحشت» (Tales of the Unusual)، «شبح قاتل» (The Killer) و «داستان پلیس» (Police Story) را نیز تماشا کنید تا با جنبه‌های دیگر سینمای اکشن و جنایی هنگ کنگ بیشتر آشنا شوید.

این فیلم بخشی از مجموعه «جنایتکاران» (The Criminals) است، اما هر قسمت از این مجموعه به صورت مستقل قابل تماشا است و نیازی به دیدن قسمت‌های دیگر به ترتیب خاصی نیست.