Nickelodeon

اگر شما هم شیفته‌ی تاریخ سینما و فراز و نشیب‌های شکل‌گیری آن هستید، «نیکِلودئون» می‌تواند تجربه‌ای جذاب باشد. این فیلم ادای دینی است به سینمای صامت و دوران اولیه فیلمسازی، با چاشنی کمدی که یادآور آن روزهای شیرین و گاه ابزورد است. بازی‌های خوب بازیگران، به‌خصوص برایان کیث که در سکانس پایانی می‌درخشد، و تاتوم اونیل در نقش یک مذاکره‌کننده جوان و باهوش، از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شوند. این اثر، پنجره‌ای است به گذشته‌ای که در آن، رؤیای ساختن فیلم با کمترین امکانات، به واقعیتی شگفت‌انگیز تبدیل می‌شد.

قدرت اصلی «نیکِلودئون» در فضاسازی و ادای احترام به دوران طلایی سینماست. کارگردانی بوگدانوویچ، با وجود نقدهایی که در مورد ریتم فیلم وجود دارد، توانسته حس و حال آن دوران را به خوبی منتقل کند. فیلمبرداری و طراحی صحنه، تلاش کرده‌اند تا با وفاداری به جزئیات تاریخی، تماشاگر را به دهه ۱۹۱۰ ببرند. هرچند برخی منتقدان فیلمنامه را دچار ضعف می‌دانند، اما این اثر را می‌توان بیشتر به خاطر تلاشش در به تصویر کشیدن روحیه سینمای اولیه و بازی‌های خوب بازیگرانش تحسین کرد.

«نیکِلودئون» در ژانر کمدی طبقه‌بندی می‌شود، اما کمدی آن بیشتر ریشه در موقعیت‌ها و فضای نوستالژیک دارد تا شوخی‌های کلامی یا اسلپ‌استیک صرف. این فیلم، ترکیبی از کمدی، درام و نگاهی به تاریخ سینماست. در دورانی که فیلم‌های کمدی غالباً بر پایه شوخی‌های سریع و موقعیت‌های اغراق‌شده بنا می‌شوند، «نیکِلودئون» با رویکردی متفاوت، تلاش می‌کند تا لبخند را از طریق ارجاعات سینمایی و نمایش سادگی‌های دوران آغازین فیلمسازی بر لبان تماشاگر بنشاند.

تماشای «نیکِلودئون» این فرصت را به شما می‌دهد تا با یکی از دوره‌های کمتر دیده‌شده تاریخ سینما آشنا شوید. فیلم، تصویری دلنشین و گاه طنزآمیز از چالش‌ها و هیجان‌های ساخت فیلم در روزهای نخست ارائه می‌دهد. بازی‌های قوی، به‌خصوص از سوی بازیگران کهنه‌کار، و ارجاعات ظریف به تاریخ سینما، از دیگر دستاوردهای این اثر برای علاقه‌مندان به سینما هستند. این فیلم می‌تواند درک شما را از تکامل مدیوم سینما عمیق‌تر کند.

اگر از تماشای فیلم‌هایی که به تاریخ سینما می‌پردازند و نگاهی کمدی به آن دارند لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «هالیوود karyawan» (Hail, Caesar!) از برادران کوئن را نیز ببینید که با سبکی مشابه، به دوران طلایی هالیوود ادای احترام می‌کند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.