Murder by Death

اگر به دنبال اثری هستید که هم شما را به خنده بیندازد و هم ذهن‌تان را به چالش بکشد، «قتل با مرگ» انتخابی ایده‌آل است. این فیلم با بازیگران طراز اول و فضاسازی منحصر به فردش، تجربه‌ی تماشایی فراموش‌نشدنی را ارائه می‌دهد. شوخی‌های کلامی، موقعیت‌های کمدی فیزیکی (مانند پیشخدمت نابینا و خدمتکار ناشنوا) و ارجاعات هوشمندانه به آثار جنایی کلاسیک، این فیلم را به گنجینه‌ای برای علاقه‌مندان کمدی و معمایی تبدیل کرده است. تماشای آن، سفری لذت‌بخش به دنیای پارودی و ادای احترام به ژانر جنایی است.

نیروی محرکه‌ی اصلی «قتل با مرگ»، فیلمنامه هوشمندانه و بازی‌های فوق‌العاده‌ی بازیگرانش است. نیل سایمن با خلق دیالوگ‌های نغز و موقعیت‌های کمیک، ستاره‌های فیلم را در بهترین فرم خود قرار داده است. حضور بازیگرانی چون پیتر فالک، جیمز کوکو، آیلین برنان و به خصوص ترومن کاپوتی در نقش میزبان مرموز، به اثر عمق و جذابیت بصری می‌بخشد. کارگردانی رابرت مور نیز در حفظ ریتم و هدایت بازیگران برای خلق کمدی موقعیت، بسیار موفق عمل کرده است.

این فیلم در ژانر کمدی-معمایی (Comedy-Mystery) طبقه‌بندی می‌شود، اما به طور مشخص یک «پارودی» (Parody) محسوب می‌شود. پارودی به اثری گفته می‌شود که با تقلید از سبک یا ویژگی‌های خاص یک اثر یا ژانر هنری، آن را به سخره می‌گیرد. «قتل با مرگ» با وام گرفتن شخصیت‌ها و ساختارهای روایی داستان‌های کارآگاهی، آن‌ها را به شکلی اغراق‌آمیز و خنده‌دار بازنمایی می‌کند و بدین ترتیب، هم به ژانر ادای دین می‌کند و هم آن را نقد می‌نماید.

تماشای «قتل با مرگ» تجربه‌ای سرشار از خنده و شگفتی است. این فیلم نه تنها به دلیل کمدی قدرتمندش، بلکه به خاطر نگاه تیزبینانه‌اش به ساختار داستان‌های معمایی، ارزشمند است. فیلمنامه سایمن با بازی با انتظارات تماشاگر، او را به سفری پر فراز و نشیب در دنیای حدس و گمان می‌برد. فضاسازی عمارت مرموز و تعلیق‌های هوشمندانه‌ی آن، در کنار شوخی‌های کلامی، اثری چندلایه و جذاب را خلق کرده است.

اگر از فضای کمدی-معمایی و شوخی‌های هوشمندانه «قتل با مرگ» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «سرنخ» (Clue) به دلیل ساختار مشابه معمایی-کمدی و «آقای دیدز به شهر می‌رود» (Mr. Deeds Goes to Town) برای بهره‌مندی از کمدی کلاسیک و شخصیت‌های دوست‌داشتنی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.