Lipstick

اگر به درام‌های روانشناختی با رگه‌هایی از هیجان و موضوعات اجتماعی علاقه دارید، «ماتیک» می‌تواند تجربه‌ی متفاوتی باشد. بازی مارگو همینگوی در نقش مدل و آن بنکرافت در نقش وکیل مدافع، از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شوند. فیلم همچنین اولین حضور سینمایی مارگو و ماریل همینگوی، نوه‌های ارنست همینگوی، است که به خودی خود برای علاقه‌مندان به تاریخ سینما جذاب است. فضاسازی فیلم در نمایش زندگی حرفه‌ای مدل‌ها و دنیای موسیقی، کنتراستی جالب با تاریکی درون شخصیت‌ها ایجاد می‌کند.

قدرت اصلی فیلم در پرداختن به موضوع حساس تجاوز و نمایش پیامدهای روانی و اجتماعی آن است. کارگردانی لامونت جانسون سعی دارد تا با ایجاد تنش و فضایی دلهره‌آور، مخاطب را درگیر کند. فیلمبرداری فیلم در زمان خود قابل قبول بوده و در انتقال حس و حال صحنه‌ها کمک‌کننده است. با این حال، ریتم فیلم گاهی کند می‌شود و برخی شخصیت‌پردازی‌ها، به‌ویژه در مورد شخصیت متجاوز، می‌توانست عمیق‌تر باشد.

«ماتیک» در ژانر درام، هیجان‌انگیز و جنایی طبقه‌بندی می‌شود. این فیلم در دهه‌ی ۷۰ میلادی ساخته شده، دوره‌ای که سینمای آمریکا شروع به پرداختن جسورانه‌تر به موضوعات اجتماعی و روانی کرد. فیلم‌هایی چون «ماتیک» با اقتباس از واقعیت‌های تلخ جامعه، سعی در ایجاد بحث و آگاهی داشتند، اگرچه گاهی مرز بین نقد اجتماعی و بهره‌برداری تجاری از موضوع، برایشان مبهم می‌شد. این فیلم را می‌توان در دسته‌ی آثار exploitation film با رویکردی اجتماعی‌تر قرار داد.

تماشای «ماتیک» فرصتی است برای دیدن بازی‌های اولیه مارگو همینگوی و ماریل همینگوی، و همچنین حضور قدرتمند آن بنکرافت. این فیلم به دلیل پرداختن به موضوع تجاوز، تجربه‌ای متفاوت از درام‌های رایج ارائه می‌دهد و می‌تواند بهانه‌ای برای بحث درباره‌ی مسائل حقوقی و اجتماعی مرتبط با این جرم باشد. فضاسازی فیلم در نمایش زندگی مدلینگ و موسیقی، جذابیت بصری خاصی دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «متهم» (Accused) با بازی جودی فاستر که به موضوع تجاوز و دادگاه می‌پردازد، یا «سیسیلیا» (Cecilie) که داستانی مشابه را روایت می‌کند، و همچنین «بدنام» (The Accused) را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.