Scream, Pretty Peggy

اگر به دنبال تجربه‌ای نوستالژیک از فیلم‌های ترسناک تلویزیونی دهه ۷۰ هستید، «جیغ، پگی جیغ» می‌تواند گزینه جذابی باشد. حضور بت دیویس، اسطوره سینمای کلاسیک، در نقش مادر عبوس و مرموز، یکی از نقاط قوت فیلم است که به آن وزنی مضاعف می‌بخشد. کارگردانی گوردون هسلر، با وجود محدودیت‌های تولید تلویزیونی، موفق شده فضایی دلهره‌آور و پر از تعلیق خلق کند. فیلمبرداری و طراحی صحنه نیز به خوبی توانسته‌اند حس و حال یک عمارت قدیمی و رازآلود را منتقل کنند و تماشاگر را با خود به دل داستان ببرند.

نقطه قوت اصلی این اثر، فضاسازی وهم‌آلود و بازی خوب بت دیویس است که حتی در سکانس‌های کوتاه خود نیز حضوری تاثیرگذار دارد. کارگردان با هوشمندی توانسته از عناصر آشنای ژانر وحشت، روایتی گیرا بسازد. با این حال، فیلمنامه گاهی قابل پیش‌بینی می‌شود و برخی شخصیت‌ها، به خصوص شخصیت اصلی زن، آن‌طور که باید عمق پیدا نمی‌کنند. ریتم فیلم نیز در برخی قسمت‌ها کند می‌شود، اما در مجموع، توانسته تعلیق لازم را حفظ کند.

«جیغ، پگی جیغ» در ژانر وحشت روانشناختی و رازآلود دسته‌بندی می‌شود، اما ریشه‌های آن به درام خانوادگی و تریلرهای معمایی دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی بازمی‌گردد. این فیلم، مانند بسیاری از آثار هم‌دوره خود که برای تلویزیون ساخته می‌شدند، سعی دارد با بودجه‌ای محدود، داستانی پرکشش و ترسناک را روایت کند. تأثیرپذیری از فیلم‌هایی چون «روانی» هیچتون و آثار وینسنت پرایس در کارهای قبلی کارگردان، در تار و پود این اثر دیده می‌شود. این فیلم، نمونه‌ای قابل توجه از تلاش برای خلق وحشت از طریق اتمسفر و تعلیق به جای نمایش صریح خشونت است.

این فیلم به خاطر توانایی‌اش در برانگیختن ترس و تعلیق از طریق فضاسازی قوی و بازی‌های قابل قبول، به خصوص از سوی بت دیویس، مورد توجه قرار گرفته است. همچنین، این اثر به عنوان یک فیلم تلویزیونی دهه هفتادی، نگاهی به سبک و سیاق تولیدات آن دوره در ژانر وحشت ارائه می‌دهد. برای علاقه‌مندان به سینمای کلاسیک وحشت و تریلرهای روانشناختی، «جیغ، پگی جیغ» می‌تواند تجربه‌ای لذت‌بخش باشد و خاطراتی از دوران اوج فیلم‌های تلویزیونی را زنده کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «مزرعه کراوِن» (Crowhaven Farm) محصول ۱۹۷۰، «دیوانگان در قصر» (Gargoyles) محصول ۱۹۷۲ و «باغ بانان» (The Dead Don't Die) محصول ۱۹۷۵ را نیز تماشا کنید که همگی فضایی مشابه و اتمسفری وهم‌آلود دارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.