The Vast of Night

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت در ژانر علمی-تخیلی هستید که شما را به فکر فرو ببرد و غرق در فضایی اسرارآمیز کند، «وسعت شب» انتخاب درستی است. کارگردانی اندرو پترسون با استفاده خلاقانه از نماهای طولانی و فیلمبرداری سیاه و سفید، حسی شبیه به تماشای یک قسمت ویژه و طولانی از «منطقه گرگ و میش» (The Twilight Zone) را القا می‌کند. بازی‌های گیرا، به‌خصوص از سوی سیرا مک‌کورمیک در نقش اپراتور تلفن، به خوبی در خدمت اتمسفر فیلم قرار گرفته‌اند.

قدرت اصلی فیلم در فضاسازی و ریتم خاص آن نهفته است. تدوین هوشمندانه و موسیقی متن گیرا، حس تعلیق و کنجکاوی را تا انتها حفظ می‌کنند. با این حال، فیلمنامه که در ابتدا با دیالوگ‌های پرشتاب شخصیت‌ها شروع می‌شود، ممکن است برای برخی مخاطبان کند به نظر برسد و نیاز به صبر بیشتری برای درک کامل داستان داشته باشد. اگر انتظار اکشن‌های پر زد و خورد دارید، این فیلم گزینه مناسبی برای شما نخواهد بود.

«وسعت شب» در دسته فیلم‌های علمی-تخیلی با رگه‌هایی از درام، معمایی و هیجان قرار می‌گیرد. این فیلم ادای احترامی به آثار کلاسیک دهه ۵۰ میلادی است و سعی دارد حس و حال آن دوران را با داستانی مدرن‌تر بازسازی کند. فیلم بیشتر بر روی جنبه‌های روانشناختی و مرموز پدیده مورد نظر تمرکز دارد تا جلوه‌های ویژه پرهزینه.

تماشای «وسعت شب» تجربه‌ای است که شما را با سوالاتی در مورد ناشناخته‌ها و جایگاه انسان در کیهان روبرو می‌کند. این فیلم نشان می‌دهد که چگونه یک داستان ساده با کارگردانی خلاقانه، فیلمبرداری چشم‌نواز و بازی‌های قوی می‌تواند اثری ماندگار خلق کند. این اثر به خصوص برای علاقه‌مندان به سینمای تجربی و آن‌هایی که از فیلم‌های پر سر و صدا خسته شده‌اند، جذاب خواهد بود.

اگر از فضاسازی مرموز و روایت خاص «وسعت شب» لذت بردید، تماشای آثاری چون «اولین تماس» (Arrival) ساخته دنی ویلنوو، «سیاره میمون‌ها» (Planet of the Apes) محصول ۱۹۶۸ با فضای پسا-آخرالزمانی و تفکربرانگیزش، و همچنین «زودیاک» (Zodiac) دیوید فینچر برای درک ریتم و تعلیق در داستان‌های معمایی به شما پیشنهاد می‌شود.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.