Every Home Should Have One

اگر به دنبال یک کمدی بریتانیایی ناب با چاشنی طنز سیاه و سورئال هستید، «هر خانه‌ای باید یکی داشته باشد» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. مارتی فلدمن، با آن چهره منحصر به فرد و بازی‌های پرانرژی‌اش، ستاره بی‌چون و چرای فیلم است و لحظات درخشانی را رقم می‌زند. فضاسازی فیلم، با استفاده از انیمیشن‌های کوتاه و نماهای فانتزی، تجربه‌ای دیداری خاص را ارائه می‌دهد که در کمدی‌های آن دوران کمتر دیده می‌شد. این فیلم، شما را به دنیایی دعوت می‌کند که در آن منطق جای خود را به پوچیِ خنده‌دار می‌دهد.

بزرگترین نقطه قوت فیلم، بدون شک، حضور مارتی فلدمن و سبک کمدی خاص اوست. توانایی فلدمن در خلق موقعیت‌های خنده‌دار از طریق حرکات فیزیکی و چهره‌پردازی، فیلم را از افتادن در دام کلیشه‌ها نجات می‌دهد. فیلمنامه نیز با جسارت به سراغ موضوعاتی می‌رود که در دهه ۷۰ میلادی چندان مرسوم نبودند، به‌خصوص در زمینه شوخی‌های جنسی و نقد تبلیغات. با این حال، ریتم فیلم گاهی کند می‌شود و برخی از سکانس‌های فانتزی ممکن است برای همه تماشاگران قابل درک یا سرگرم‌کننده نباشد. همچنین، کیفیت صدا و تصویر در برخی نسخه‌ها ممکن است کمی پایین باشد که تجربه‌ی تماشای فیلم را تحت تأثیر قرار دهد.

«هر خانه‌ای باید یکی داشته باشد» در ژانر کمدی بریتانیایی دهه ۷۰ قرار می‌گیرد؛ دورانی که کمدی‌های سکسی و طنز اجتماعی در این سینما رونق داشت. این فیلم، با الهام از ساختارهای کمدی‌های آن دوران، سعی در نوآوری دارد. استفاده از عناصر سورئال و فانتزی، آن را از کمدی‌های صرفاً سکسی متمایز می‌کند و به آن عمق بیشتری می‌بخشد. در کنار فیلم‌هایی مانند سری «Carry On»، این فیلم نیز بخشی از هویت کمدی بریتانیا در آن دوره را تشکیل می‌دهد، اما با رویکردی کمی متفاوت و جسورانه‌تر.

تماشای «هر خانه‌ای باید یکی داشته باشد» به شما فرصتی می‌دهد تا با یکی از استعدادهای کمدی فراموش‌شده سینما، یعنی مارتی فلدمن، بیشتر آشنا شوید. این فیلم همچنین دیدگاهی جالب به صنعت تبلیغات و تأثیر آن بر جامعه ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با خلاقیت، حتی محصولات معمولی را به کالاهایی جذاب تبدیل کرد. درک فضای فرهنگی و طنز خاص بریتانیا در دهه ۷۰ نیز از دیگر دستاوردهای تماشای این اثر است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم کمدی‌های بریتانیایی دیگری مانند «دکتر در تعطیلات» (Doctor in Trouble) یا فیلم‌های سری «Carry On» را نیز امتحان کنید که فضایی مشابه و طنزی شیرین دارند. همچنین، اگر به دنبال کمدی‌های سورئال‌تر با بازی مارتی فلدمن هستید، «آخرین بازسازی بئو گست» (The Last Remake of Beau Geste) نیز می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.