The Day After

اگر به دنبال سینمایی متفاوت، با نگاهی واقع‌گرایانه به روابط عاطفی و روانشناسی انسان هستید، «آن روز بعد از آن» می‌تواند تجربه‌ی جذابی باشد. فیلمبرداری سیاه و سفید و مینیمال، همراه با بازی‌های طبیعی و باورپذیر بازیگران، به فضاسازی خاص اثر کمک شایانی کرده است. این فیلم برای کسانی که از آثار کارگردانان موج نوی سینمای کره لذت می‌برند و به دنبال فیلم‌هایی با ریتم آرام و تمرکز بر دیالوگ هستند، تماشایی است.

قوت اصلی این فیلم در سادگی فرم و عمق محتوا نهفته است. هنگ سانگ-سو استاد خلق موقعیت‌هایی است که در ظاهر پیش پا افتاده به نظر می‌رسند، اما در بطن خود، مسائل عمیق‌تری را مطرح می‌کنند. بازی کیم مین-هی در نقش کارمند جدید، بسیار گیرا و در عین حال ظریف است و توانسته به خوبی معصومیت و در عین حال پیچیدگی شخصیت خود را به تصویر بکشد. فیلمنامه شخصیت‌محور است و به جای پیشبرد سریع داستان، به کندوکاو در انگیزه‌ها و احساسات شخصیت‌ها می‌پردازد.

«آن روز بعد از آن» در ژانر درام و رمانتیک قرار می‌گیرد، اما رویکرد کارگردان به این ژانرها، فضایی متمایز ایجاد کرده است. این فیلم را می‌توان در دسته‌ی آثار «سینمای مؤلف» قرار داد که بیشتر بر دیدگاه کارگردان و سبک شخصی او تأکید دارد. شباهت‌هایی به کمدی‌های رمانتیک فرانسوی در استفاده از موقعیت‌های کمدی تلخ و بازی با هویت‌ها دیده می‌شود، اما لحن کلی فیلم، جدی‌تر و اندیشناک‌تر است.

تماشای این فیلم به مخاطب کمک می‌کند تا نگاهی عمیق‌تر به پویایی‌های روابط عاطفی، خیانت و پیامدهای آن داشته باشد. درک بهتر شخصیت‌های خاکستری و موقعیت‌های بغرنجی که ممکن است در زندگی واقعی با آن‌ها روبرو شویم، از دستاوردهای این اثر است. همچنین، آشنایی با سبک خاص کارگردانی هنگ سانگ-سو و توانایی او در خلق فضاهای ملموس و شخصیت‌های باورپذیر، تجربه‌ی ارزشمندی خواهد بود.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «عشق، دروغ، عشق» (Right Now, Wrong Then) و «در ساحل شب» (On the Beach at Night Alone) از همین کارگردان را نیز تماشا کنید که به شکلی مشابه به روابط انسانی و درونیات شخصیت‌ها می‌پردازند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.