2099: The Soldier Protocol

اگر به دنبال تجربه‌ای در ژانر علمی-تخیلی با رگه‌هایی از اکشن هستید و می‌توانید با ایرادات فیلمنامه و بازی‌ها کنار بیایید، «پروتکل سرباز: 2099» می‌تواند یک سرگرمی گذرا باشد. بازی جکسون گالگر، بازیگر نقش اول، تا حدودی قابل قبول است و تلاش او برای باورپذیر نشان دادن شخصیتش ستودنی است. صحنه‌های اکشن و مبارزات نیز، با وجود محدودیت‌های بودجه‌ای، تلاش کرده‌اند تا هیجان لازم را به فیلم تزریق کنند. این فیلم برای علاقه‌مندان به داستان‌های پادآرمان‌شهری که به دنبال ایده‌هایی درباره آینده و فناوری هستند، می‌تواند جذاب باشد.

نقاط قوت اصلی فیلم را باید در ایده اولیه و تلاش برای فضاسازی یک دنیای علمی-تخیلی جستجو کرد. با وجود امتیاز پایین در آی‌ام‌دی‌بی، برخی بینندگان از آن به عنوان یک فیلم «قابل تماشا» یاد کرده‌اند که یادآور آثار علمی-تخیلی کلاسیک دهه‌های گذشته است. بازی جکسون گالگر، که تلاش می‌کند با شخصیت خود همذات‌پنداری ایجاد کند، یکی از معدود جنبه‌های مثبت فیلم به شمار می‌رود. همچنین، فیلم سعی دارد به موضوعات عمیق‌تری بپردازد، هرچند در پرداختن به آن‌ها موفقیت کامل کسب نمی‌کند. کارگردانی دی مک‌لاکلان در خلق برخی سکانس‌ها و حفظ اتمسفر کلی، قابل تأمل است.

«پروتکل سرباز: 2099» در دسته فیلم‌های علمی-تخیلی با چاشنی اکشن قرار می‌گیرد. این ژانر اغلب به کاوش در آینده، فناوری‌های پیشرفته، دگرگونی‌های اجتماعی و پیامدهای اخلاقی آن‌ها می‌پردازد. فیلم‌هایی مانند «بلید رانر»، «مستعمره» یا حتی «لوگان» نمونه‌های موفقی در این ژانر هستند که «پروتکل سرباز: 2099» سعی در دنباله‌روی از آن‌ها دارد، هرچند با فاصله‌ای قابل توجه. این فیلم به زیرژانر پادآرمان‌شهر (Dystopian) نیز نزدیک است و تصویری تیره از آینده تکنولوژیک را ارائه می‌دهد.

یکی از نکات قابل توجه در این فیلم، تلاش برای نمایش پیامدهای ناخواسته پیشرفت‌های علمی و تکنولوژیکی است. داستان به ما یادآوری می‌کند که هر نوآوری، حتی اگر با نیت خیر آغاز شود، می‌تواند به ابزاری برای سوءاستفاده تبدیل گردد. بازی جکسون گالگر، با وجود دیالوگ‌های گاهی ضعیف، توانسته تا حدی بار دراماتیک فیلم را به دوش بکشد. همچنین، فیلمبرداری و طراحی صحنه تلاش کرده‌اند تا فضایی آینده‌نگرانه و تا حدی تاریک را برای مخاطب ترسیم کنند.

اگر از مضامین علمی-تخیلی و اکشن در فیلم «پروتکل سرباز: 2099» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «اکس ماکینا» (Ex Machina) با نگاهی عمیق‌تر به هوش مصنوعی و اخلاقیات، «چپتر ۲» (Chapter 2) با فضایی مشابه و صحنه‌های مبارزه، و «من، ربات» (I, Robot) با تلفیق اکشن و کاوش در آینده فناوری را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.