Michael Moore in TrumpLand

اگر به دنبال یک نگاهِ صریح و بی‌پرده به یکی از جنجالی‌ترین دوره‌های انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا هستید و از فیلم‌های مستندی که با رویکردی شخصی و اعتراضی ساخته می‌شوند لذت می‌برید، «ترامپ‌لند» می‌تواند تجربه‌ای جذاب باشد. این فیلم فرصتی است تا با دیدگاه مایکل مور، فیلمسازی که همواره در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی موضع‌گیری کرده، بیشتر آشنا شوید و شاید بتوانید دلایلِ محبوبیتِ پوپولیسم را درک کنید. این اثر، بیش از یک مستند، یک نمایشِ سیاسیِ پرانرژی است که مخاطب را به فکر فرو می‌برد.

قدرت اصلی «ترامپ‌لند» در جسارتِ مایکل مور برای حضور در منطقه‌ای است که آشکارا مخالفِ دیدگاه‌های اوست و اجرایِ نمایشی که مشخصاً در حمایت از هیلاری کلینتون است. مور با تسلط بر صحنه و استفاده از زبانِ کوچه بازاری و شوخی‌های تند، توانسته حضار را با خود همراه کند و فضایی را خلق کند که در آن، حتی مخالفان هم شاید به حرف‌های او گوش دهند. قطعاً این فیلم، یک اثرِ سرگرم‌کننده و پر از انرژی است که ریتمِ تندی دارد و مخاطب را خسته نمی‌کند. فیلمبرداری ساده و تمرکز بر اجرای مور، به صمیمیتِ اثر افزوده است.

«ترامپ‌لند» در ژانر کمدی-مستند قرار می‌گیرد، اما بیشتر به سمتِ یک نمایشِ تک‌نفره‌ی سیاسی متمایل است تا یک مستندِ تحقیقاتیِ عمیق. مایکل مور، که سابقه ساخت آثار مستندِ پرمخاطب و بحث‌برانگیزی چون «فارنهایت ۹/۱۱» و «بیمارستان» را دارد، در این اثر رویکردی متفاوت را در پیش گرفته است. او به جای روایتِ داستان از طریق مصاحبه‌ها و تصاویر آرشیویِ گسترده، خود تبدیل به محورِ اصلیِ روایت شده و از طریق استندآپ کمدی، دیدگاه‌هایش را بیان می‌کند. این سبک، تجربه‌ای منحصر به فرد را برای مخاطب رقم می‌زند.

دیدن «ترامپ‌لند» می‌تواند به درکِ بهترِ فضای سیاسیِ دوقطبیِ حاکم بر آمریکا در سال ۲۰۱۶ کمک کند. این فیلم به شما نشان می‌دهد که چگونه یک فیلمسازِ مستقل و صریح‌اللهجه مانند مایکل مور، سعی در تحلیلِ پدیده‌ی ترامپ و ارائه راهکار برای مقابله با آن دارد. این اثر، پتانسیلِ ایجادِ گفتگو و تفکر در موردِ مسائلِ سیاسیِ روز را دارد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با زبانِ هنر، حتی در فضایی پر از مخالفت، پیامِ خود را منتقل کرد. فضاسازیِ فیلم، با تکیه بر حضورِ مور و واکنشِ حضار، بسیار پویا و زنده است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم مستندهای جسورانه و سیاسی مایکل مور مانند «بیمارستان» (Sicko) و «عصر ز agrega» (Bowling for Columbine) را نیز تماشا کنید، همچنین فیلم «این یک حمله برنامه‌ریزی شده است» (This Is Not a Movie About Joan Jett) که رویکردی مشابه در پرداختن به مسائل اجتماعی دارد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.