Best F(r)iends: Volume 1

اگر از دنباله‌روهای آثار تامی وایزو و گرگ سسترو هستید یا به دنبال تجربه‌ای سینمایی متفاوت و خارج از چارچوب‌های مرسوم می‌گردید، «بهترین دوستان: قسمت اول» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. این فیلم فرصتی است برای دیدن دوباره شیمی منحصر به فرد این دو چهره، که پیش از این در «اتاق» (The Room) شاهد آن بودیم. وایزو در نقشی که به نظر می‌رسد برای سبک بازی او نوشته شده، حضوری پررنگ دارد و سسترو نیز به عنوان نویسنده و بازیگر، داستانی شخصی‌تر را روایت می‌کند. جنبه‌های کمدی سیاه و موقعیت‌های غافلگیرکننده، از دلایل اصلی تماشای این اثر هستند.

قدرت اصلی فیلم در شیمی بین سسترو و وایزو نهفته است. حضور آن‌ها روی پرده، حتی در لحظاتی که فیلمنامه دچار ضعف می‌شود، جذابیت خود را حفظ می‌کند. وایزو با بداهه‌پردازی‌های خاص خود و سسترو با رویکردی آرام‌تر، تضاد و در عین حال پیوند جالبی را به نمایش می‌گذارند. فیلمبرداری و فضاسازی نیز تلاش می‌کنند تا حس تعلیق و پارانویای موجود در داستان را به تصویر بکشند، هرچند گاهی این تلاش‌ها به نتایج متفاوتی منجر می‌شود. این فیلم بیشتر برای طرفداران سبک خاص وایزو و سسترو دلنشین خواهد بود.

«بهترین دوستان: قسمت اول» را نمی‌توان به سادگی در یک ژانر خاص طبقه‌بندی کرد. این فیلم ترکیبی از کمدی، درام و عناصر معمایی است که با فضایی سورئال و گاهی ترسناک آمیخته شده است. ریشه‌های این اثر در سنت سینمای «آنقدر بد است که خوب است» (so bad it's good) دیده می‌شود، اما نویسنده تلاش کرده تا با اضافه کردن لایه‌های داستانی عمیق‌تر، از صرفاً یک اثر کمدی صرف فراتر رود. این ژانر ترکیبی، تجربه‌ای غیرقابل پیش‌بینی را برای تماشاگر رقم می‌زند.

تماشاگران با دیدن «بهترین دوستان: قسمت اول» با جنبه‌های کمتر دیده‌شده‌ای از استعدادهای خلاقانه گرگ سسترو به عنوان نویسنده و بازیگر آشنا می‌شوند. این فیلم اثباتی است بر اینکه او تنها به عنوان بازیگر در «اتاق» شناخته نمی‌شود. همچنین، فرصتی است برای طرفداران تامی وایزو تا او را در نقشی ببینند که به نظر می‌رسد به خوبی با سبک بازی منحصر به فردش همخوانی دارد و حتی لحظاتی از آسیب‌پذیری او را به نمایش می‌گذارد. این اثر، نگاهی تازه به دنیای سینمای مستقل و کمدی سیاه ارائه می‌دهد.

اگر از تماشای فیلم‌هایی با فضایی مشابه «بهترین دوستان: قسمت اول» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «The Disaster Artist» (که داستان پشت صحنه فیلم «The Room» را روایت می‌کند)، «Cabin Boy» (با فضای سورئال و کمدی خاص خود) و «Troll 2» (که به خاطر کیفیت پایین و کمدی ناخواسته خود مشهور است) را نیز از دست ندهید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.