The Curse of the Living Corpse

اگر به دنبال تجربه‌ای نوستالژیک از فیلم‌های ترسناک اواسط قرن بیستم هستید، «نفرین جسد زنده» می‌تواند جذاب باشد. فیلم تلاش می‌کند فضایی رازآلود و دلهره‌آور را با استفاده از دکورها و اتمسفر آن دوران خلق کند. همچنین، حضور بازیگر جوانی چون روی شایدر (Roy Scheider) که بعدها در فیلم‌هایی چون «آرواره‌ها» درخشید، می‌تواند برای علاقه‌مندان به تاریخ سینما جالب توجه باشد. فیلم با ریتمی نسبتاً سریع و مدت زمان کوتاه خود، بیننده‌ای را که حوصله تماشای آثار طولانی و پیچیده را ندارد، سرگرم می‌کند.

قدرت اصلی فیلم در ایده اولیه و تلاش برای فضاسازی کلاسیک نهفته است. فیلمبرداری سیاه و سفید و دکورهای قدیمی، به خوبی حس و حال فیلم‌های ترسناک دهه‌های ۶۰ را تداعی می‌کنند. با این حال، فیلمنامه و بازی‌ها در بسیاری از قسمت‌ها از ضعف رنج می‌برند. برخی بازیگران اغراق‌آمیز عمل می‌کنند و شخصیت‌ها تک‌بعدی به نظر می‌رسند. همچنین، برخی عناصر کمدی ناخواسته، از جدیت و ترس فیلم می‌کاهد و باعث می‌شود در بخش‌هایی، اثر بیشتر به سمت فیلم‌های کمدی-وحشت (Camp) متمایل شود.

«نفرین جسد زنده» در دوره گذار ژانر وحشت قرار می‌گیرد. در حالی که فیلم‌های مهمی چون «روانی» (Psycho) و آثار اولیه گوروهای اسپلتر (Splatter) مانند هرشل گوردون لوئیس (Herschell Gordon Lewis) در حال تغییر چهره وحشت بودند، این فیلم سعی در ارائه روایتی سنتی‌تر با مایه‌های گوتیک و معمایی دارد. شباهت‌هایی در ساختار «چه کسی بود؟» (Whodunit) با فیلم‌هایی مانند «ده سیاه‌پوست کوچک» (Ten Little Indians) در آن دیده می‌شود، اما با چاشنی فراطبیعی و عناصر وحشتناک. این فیلم را می‌توان جزو آثار درجه B آن دوران طبقه‌بندی کرد که بیشتر برای نمایش در سالن‌های سینمای ماشین‌رو (Drive-in) ساخته می‌شدند.

تماشای «نفرین جسد زنده» فرصتی است برای آشنایی با یکی از آثار اولیه کارگردانش، Del Tenney، که بیشتر به خاطر فیلم B دیگری به نام «وحشت ساحل مهمانی» (The Horror of Party Beach) شناخته می‌شود. این فیلم نشان می‌دهد که حتی در آثار کم‌هزینه و کمتر شناخته شده دهه ۶۰، تلاش‌هایی برای خلق داستان‌های جذاب و فضاهای دلهره‌آور صورت گرفته است. همچنین، مشاهده بازیگری روی شایدر در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش، می‌تواند برای طرفداران او جالب باشد.

اگر از فضاهای وهم‌آلود و داستان‌های خانوادگی رازآلود با چاشنی وحشت لذت بردید، تماشای فیلم‌هایی مانند «خانه‌ای که در آن می‌میرد» (House on Haunted Hill - 1959) یا «میراث نفرین شده» (The Haunting - 1963) را به شما پیشنهاد می‌کنیم که در خلق اتمسفر موفق‌تر عمل کرده‌اند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.