Children of the Corn: Runaway

اگر از طرفداران پر و پا قرص مجموعه «فرزندان ذرت» هستید و دوست دارید بدانید که این فرنچایز چگونه در سال‌های اخیر مسیر خود را ادامه داده، تماشای این قسمت می‌تواند برایتان جالب باشد. همچنین، کسانی که به دنبال فیلم‌های ترسناک با مایه‌های مذهبی و تمرکز بر روی کودکان شیطانی هستند، ممکن است با این فیلم ارتباط برقرار کنند. با وجود نقاط ضعف، فیلم تلاش می‌کند تا فضایی وهم‌آلود و پرتنش را ایجاد کند.

قویترین نقطه قوت فیلم را می‌توان تلاش آن برای بازگرداندن تمرکز بر روی جنبه‌های انسانی و مادری در کنار عناصر ترسناک دانست. بازی مارسی میلر در نقش روت، تا حدی بار درام فیلم را به دوش می‌کشد و بیننده را با سرنوشت او همراه می‌کند. همچنین، کارگردانی جان گولاگر سعی در ایجاد فضاسازی مناسب برای یک فیلم ترسناک دارد، هرچند که در برخی لحظات، ریتم فیلم کند می‌شود و از شدت ترسناکی آن می‌کاهد.

«فرزندان ذرت: فراری» در ژانر وحشت قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند تا عناصر ترسناک فراطبیعی و روانشناختی را با هم ترکیب کند. این فیلم به نوعی بازگشتی به ریشه‌های مجموعه اصلی است که در آن، کودکان به رهبری یک نیروی شیطانی، بزرگسالان را به قتل می‌رسانند. با این حال، این قسمت با تمرکز بر روی مادر و فرار او، کمی از فرمول اصلی فاصله گرفته و سعی در نوآوری دارد.

این فیلم موفق می‌شود تا تصویری نسبتاً تاریک از زندگی زنی را که در گذشته‌ی خود با خشونت و جنون دست و پنجه نرم کرده، به تصویر بکشد. همچنین، فیلمبرداری و جلوه‌های بصری آن، در حد متوسطی، اتمسفر ترسناک مورد نظر را ایجاد می‌کنند. در نهایت، این فیلم تجربه‌ای است برای درک ادامه‌ی راه فرنچایز «فرزندان ذرت» و اینکه چگونه سازندگان تلاش کرده‌اند تا آن را زنده نگه دارند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های « طلبه» (The Pastor) یا « بیداری اَمیتی‌ویل» (Amityville: The Awakening) را نیز تماشا کنید که هر دو به موضوعات مشابهی در ژانر وحشت می‌پردازند.

این فیلم نهمین قسمت از مجموعه «فرزندان ذرت» است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، پیشنهاد می‌شود ابتدا فیلم اصلی «فرزندان ذرت» (The Children of the Corn) محصول ۱۹۸۴ را تماشا کنید و سپس به سراغ دنباله‌های آن بروید، اگرچه هر قسمت تا حد زیادی مستقل عمل می‌کند.