High Time

اگر به دنبال فیلمی هستید که حال و هوای نوستالژیک اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ میلادی را با خود به همراه داشته باشد و لحظاتی شاد و مفرح را برایتان رقم بزند، «های تایم» انتخاب مناسبی است. بینگ کرازبی، ستاره‌ای کهنه‌کار، در این فیلم حضوری دلنشین دارد و توانسته است به خوبی از پس نقش مردی برآید که در میانسالی، شور و شوق جوانی را دوباره تجربه می‌کند. حضور چهره‌های جوان‌تر مانند فابیان و تیوزدی ولد، رنگ و بوی تازه‌ای به فیلم بخشیده و فضایی پرانرژی و در عین حال گرم را خلق کرده است. این فیلم، تجربه‌ای آرامش‌بخش و خانوادگی است که می‌تواند یادآور دوران ساده‌تر و دلنشین‌تری باشد.

قدرت اصلی «های تایم» در شخصیت‌پردازی دلنشین بینگ کرازبی و کارگردانی بلیک ادواردز نهفته است. ادواردز، که بعدها با آثاری چون «پلنگ صورتی» شهرت یافت، در این فیلم نیز توانایی خود را در خلق موقعیت‌های کمدی ظریف و فضاسازی مناسب نشان می‌دهد. موسیقی متن اثر که توسط هنری مانچینی ساخته شده، به ویژه ترانه «The Second Time Around»، به خوبی با فضای فیلم هماهنگ است و بر جنبه موزیکال آن تأکید می‌کند. فیلمبرداری نیز به خوبی توانسته حال و هوای زندگی دانشجویی و تضادهای آن با دنیای بزرگسالی را به تصویر بکشد. با این حال، ریتم فیلم در برخی قسمت‌ها ممکن است برای مخاطب امروزی کمی کند به نظر برسد.

«های تایم» در ژانر کمدی-موزیکال طبقه‌بندی می‌شود، اما رگه‌هایی از درام و حتی رمانتیک را نیز در خود دارد. این فیلم با ترکیبی از موقعیت‌های خنده‌دار ناشی از تقابل نسل‌ها و همچنین لحظات احساسی، اثری چندوجهی را ارائه می‌دهد. بلیک ادواردز در این اثر، رویکردی متعادل در پیش گرفته و از افراط در کمدی‌های بزن‌بزن یا موزیکال‌های صرف پرهیز کرده است. فضای کلی فیلم یادآور دوران پیش از فیلم‌هایی چون «Animal House» است؛ دورانی که فیلم‌های کمدی دانشگاهی، اغلب رویکردی سالم‌تر و کمتر هنجارشکنانه داشتند.

بینگ کرازبی با بازی در نقش هاروی هاوارد، تجربه‌ای موفق در اوایل دوران بازیگری پس از اوج شهرتش را پشت سر گذاشت. او توانست تصویری قابل باور از مردی میانسال ارائه دهد که جسارت بازگشت به دانشگاه و زندگی دانشجویی را دارد. تیوزدی ولد و فابیان نیز به عنوان نمایندگان نسل جوان، حضوری جذاب دارند و شیمی خوبی با کرازبی برقرار کرده‌اند. این فیلم به مخاطب یادآوری می‌کند که یادگیری و تجربه زندگی، محدود به سن خاصی نیست و همیشه فرصتی برای کشف دوباره خود وجود دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال آثاری با حال و هوای مشابه هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «آواز در باران» (Singin' in the Rain) با فضای موزیکال کلاسیک و کمدی دلنشین، «آقای هادسن» (Mr. Holland's Opus) که به موضوع موسیقی و تدریس در سنین مختلف می‌پردازد، و یا «بازگشت به مدرسه» (Back to School) با رویکرد کمدی متفاوت‌تری به مقوله بازگشت به دانشگاه را تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.