

«قصه شهرزاد» ساخته شاهین پارهمی، بیش از آنکه یک مستند صرف باشد، سفری است به درون خاطرات و تاریخ یک هنرمند که روزگاری نامش بر سر زبانها بود اما اکنون در غبار فراموشی گرفتار شده است. روایت فیلم به شکلی هنرمندانه در هم میتند؛ میان گذشته و حال، میان تصویر و صدا، و میان آنچه به یاد میآوریم و آنچه ترجیح میدهیم فراموش کنیم. کارگردان با ظرافتی ستودنی، تصویری چندلایه از زندگی و آثار شخصیت اصلی ارائه میدهد که در آن، نه تنها به کارنامه هنری او پرداخته میشود، بلکه به تأثیر زمانه و گذر ایام بر سرنوشت یک هنرمند نیز نگاهی عمیق انداخته میشود.
SHAHRZAAD'S TALE is a cinematic documentary, a complex and subtle exploration of the life and work of a famous cultural artist, who time has forgotten.
«قصه شهرزاد» ساخته شاهین پارهمی، بیش از آنکه یک مستند صرف باشد، سفری است به درون خاطرات و تاریخ یک هنرمند که روزگاری نامش بر سر زبانها بود اما اکنون در غبار فراموشی گرفتار شده است. روایت فیلم به شکلی هنرمندانه در هم میتند؛ میان گذشته و حال، میان تصویر و صدا، و میان آنچه به یاد میآوریم و آنچه ترجیح میدهیم فراموش کنیم. کارگردان با ظرافتی ستودنی، تصویری چندلایه از زندگی و آثار شخصیت اصلی ارائه میدهد که در آن، نه تنها به کارنامه هنری او پرداخته میشود، بلکه به تأثیر زمانه و گذر ایام بر سرنوشت یک هنرمند نیز نگاهی عمیق انداخته میشود.
اگر به دنبال تماشای اثری هستید که شما را به تفکر درباره مفاهیمی چون خاطره، هنر، و جایگاه هنرمند در جامعه و گذر زمان وادارد، «قصه شهرزاد» انتخابی شایسته است. این فیلم با فضاسازی خاص خود و ریتم آرام و متفکرانهاش، تجربهای سینمایی متفاوت را برای مخاطب رقم میزند. حضور چهرهای چون پوری بنایی در کنار شخصیت اصلی، به غنای این اثر افزوده است.
قدرت اصلی این مستند در پرداخت انسانی و همدلانه آن به شخصیت اصلی نهفته است. به جای قضاوت یا ثبت صرف وقایع، پارهمی به دنبال درک و نمایش روح یک هنرمند است. فیلمبرداری و تدوین نیز در خدمت این روایت قرار گرفتهاند تا حس نوستالژی و تأمل را به خوبی منتقل کنند. هرچند ممکن است ریتم کند فیلم برای همه تماشاگران جذاب نباشد، اما برای علاقهمندان به درامهای شخصیتمحور و هنری، نقطهی قوت محسوب میشود.
«قصه شهرزاد» در ژانر مستند قرار میگیرد، اما با رویکردی روایی و شخصیتمحور که مرزهای میان مستند و فیلم داستانی را کمرنگ میکند. این فیلم بیشتر به دنبال کندوکاوی درونی و هنری است تا گزارشی خطی از زندگی یک فرد. ترکیب این رویکرد با استفاده از آرشیوها و مصاحبهها، اثری منحصر به فرد در سینمای مستند ایران و جهان خلق کرده است.
با تماشای «قصه شهرزاد»، مخاطب با ابعاد کمتر دیدهشدهی زندگی یک هنرمند روبرو میشود و به درک عمیقتری از چالشهای پیش روی هنرمندان، به خصوص در مواجهه با گذر زمان و فراموشی، دست مییابد. این فیلم پنجرهای به دنیای درونی و خاطرات فراموششده میگشاید و پرسشهایی درباره ماندگاری هنر و هنرمند را در ذهن بیننده برمیانگیزد.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهای مستندی چون «پروانه» (ساختهی خود شاهین پارهمی)، «صد سال با سینمای ایران» (ساختهی محمد تهامینژاد) و «این چند نفر» (ساختهی بهرام بیضایی) را نیز تماشا کنید که هر کدام به شکلی به تاریخ و هنرمندان این سرزمین پرداختهاند.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.

دنیای آبی
1969

2017

2014

دیوار شیشهای
1971

2008

به ترتیب یا بدون ترتیب؟
1981

صبح روز چهارم
1972

دزد سیاهپوش
1968

مریم و مانی
1979

جدایی
1969
02023
01966

Kaghaz-Pareh Ha
2019

1966

1971
Hamishe Baraye Azadi Dir Ast
2007

جهنم + من
1972

1976

2019
2012

2015

1968

1971

2003

فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه
2015

قصاص
1971

خداحافظ تهران
1966
1980

مهرگیاه
1975

قربون زن ایرونی
1973
ما نیمی از جمعیت ایرانیم
2009
1976

قیصر
1969

1966

غزل
1976

من هم گریه کردم
1968

همشهری
1983

1972

خشم کولی
1969

شهر گناه
1970

دنیای آبی
1969

2017

2014

دیوار شیشهای
1971

2008

به ترتیب یا بدون ترتیب؟
1981

صبح روز چهارم
1972

دزد سیاهپوش
1968

مریم و مانی
1979

جدایی
1969
02023
01966

Kaghaz-Pareh Ha
2019

1966

1971
Hamishe Baraye Azadi Dir Ast
2007

جهنم + من
1972

1976

2019
2012

2015

1968

1971

2003

فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه
2015

قصاص
1971

خداحافظ تهران
1966
1980

مهرگیاه
1975

قربون زن ایرونی
1973
ما نیمی از جمعیت ایرانیم
2009
1976

قیصر
1969

1966

غزل
1976

من هم گریه کردم
1968

همشهری
1983

1972

خشم کولی
1969

شهر گناه
1970