Sorority Girl

اگر به دنبال درام‌هایی هستید که به لایه‌های عمیق‌تر روانشناختی شخصیت‌های خود می‌پردازند و از کلیشه‌های رایج فاصله می‌گیرند، «دختر انجمن» انتخاب مناسبی است. بازی درخشان سوزان کابوت در نقش سابرا، که با ترکیبی از آسیب‌پذیری و خشونت درونی، حضوری گیرا بر پرده سینما دارد، خود به تنهایی دیدن این فیلم را ارزشمند می‌کند. این اثر کورمن، تصویری تلخ اما تأثیرگذار از پیامدهای فقدان عاطفی ارائه می‌دهد و تجربه‌ای متفاوت از سینمای دهه پنجاه را برایتان رقم خواهد زد.

قدرت اصلی فیلم در بازی قدرتمند و چندلایه سوزان کابوت است که توانسته شخصیتی پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی را به شکلی باورپذیر به تصویر بکشد. همچنین، فضاسازی کورمن و ریتم نسبتاً سریع روایت، با وجود کوتاه بودن فیلم (حدود ۶۰ دقیقه)، مانع از افتادن آن در دام ملال می‌شود. فیلمنامه نیز با تمرکز بر انگیزه‌های درونی شخصیت اصلی، از سطحی‌نگری در پرداخت درام جلوگیری کرده است.

«دختر انجمن» در ژانر درام طبقه‌بندی می‌شود، اما رگه‌هایی از روانشناختی و حتی ملودرام نوجوانانه نیز در آن دیده می‌شود. این فیلم در دوره‌ای ساخته شده که سینمای هالیوود به موضوعاتی چون مشکلات جوانان و آسیب‌های اجتماعی علاقه‌مند بود، اما کورمن با نگاهی جسورانه، به جای ارائه راهکارهای سطحی، به کندوکاو در عمق مشکلات شخصیت اصلی پرداخته است.

تماشای «دختر انجمن» به شما امکان می‌دهد تا با یکی از بهترین آثار اولیه راجر کورمن آشنا شوید و شاهد اجرایی قوی از سوزان کابوت باشید. این فیلم دریچه‌ای است به سوی درک بهتر تأثیرات مخرب انزوا و فقدان عاطفی بر شکل‌گیری شخصیت، و نشان می‌دهد که چگونه گاهی افراد به ظاهر موفق و ثروتمند، در درون خود با طوفان‌های روحی شدیدی دست و پنجه نرم می‌کنند.

اگر از تجربه‌ی تماشای درام‌های روانشناختی با شخصیت‌های پیچیده لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «جانی گیتار» (Johnny Guitar) با بازی همان بازیگر، «کودک بد» (Bad Day at Black Rock) برای درک تنش‌های اجتماعی، و «هیچ‌کس نمی‌داند» (Nobody Knows) ساخته هیروکازو کورئیدا را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.