Aapachenrache, 4. Teil - Der Affenmensch

اگر به سینمای آلمان در دوران صامت، ژانر جنایی با رگه‌هایی از تعلیق و رمز و راز علاقه‌مند هستید، این فیلم می‌تواند تجربه‌ای جذاب باشد. «مرد میمون» فرصتی است برای غرق شدن در فضاهای منحصر به فرد سینمای آن دوران و لذت بردن از توانایی فیلمسازان در روایت داستان تنها از طریق تصویر. بازی بازیگران، هرچند بدون کلام، و تلاش برای انتقال احساسات و شخصیت‌ها، خود تماشایی است.

قدرت اصلی این فیلم در فضاسازی و ایجاد حس تعلیق نهفته است. در غیاب صدا و دیالوگ، کارگردان و فیلمبردار باید با استفاده از نورپردازی، زوایای دوربین و تدوین، داستانی گیرا را خلق کنند. «مرد میمون» احتمالاً در این زمینه موفق بوده و توانسته تماشاگر را با خود به دنیای پر از ابهام و خطر بکشاند. بازی بازیگران در انتقال حس ترس، کنجکاوی یا خشم بدون کلام، نکته‌ای قابل توجه است.

این فیلم در ژانر جنایی دسته‌بندی می‌شود، اما با توجه به دوره ساخت و فضای سینمای آلمان در دهه ۱۹۲۰، ممکن است عناصری از درام، تعلیق و حتی وحشت را نیز در خود داشته باشد. سینمای صامت آلمان در آن سال‌ها به خاطر اکسپرسیونیسم و پرداختن به موضوعات روانشناختی و اجتماعی شهرت داشت، و «آپاچنراخ» نیز احتمالاً از این جریان تأثیر پذیرفته است.

تماشای «مرد میمون» به شما امکان می‌دهد تا با یکی از جنبه‌های کمتر دیده‌شده سینمای کلاسیک، یعنی فیلم‌های جنایی صامت آلمان، آشنا شوید. درک چگونگی روایت داستان و ایجاد هیجان بدون استفاده از دیالوگ، خود یک دستاورد سینمایی است. همچنین، این فیلم دریچه‌ای به سوی بازیگری و کارگردانی در دورانی است که ابزارهای سینمایی بسیار محدودتر بودند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثاری چون «مطب دکتر کالیگاری» (Das Cabinet des Dr. Caligari) برای فضاسازی اکسپرسیونیستی، «Nosferatu» برای حس تعلیق و وحشت در سینمای صامت، و « Metropolis» برای تماشای شاهکارهای بصری این دوره را نیز ببینید.

این فیلم بخشی از یک مجموعه یا سری فیلم به نام «آپاچنراخ» است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، توصیه می‌شود قسمت‌های قبلی این مجموعه را به ترتیب تماشا کنید.