I Hate MySelfie 2

اگر به دنبال یک کمدی کوتاه با رگه‌هایی از زندگی شخصی و دغدغه‌های دوران جوانی هستید، «ای هیت مای‌سلفی ۲» می‌تواند گزینه سرگرم‌کننده‌ای باشد. این اثر برای طرفداران شین داوسون که با سبک و سیاق او آشنا هستند، جذابیت بیشتری خواهد داشت و نگاهی به ریشه‌های کمدی‌های او می‌اندازد.

قدرت اصلی فیلم در نزدیکی به تجربیات واقعی نوجوانی و استفاده از شوخی‌های موقعیتی و کلامی است. با وجود کوتاهی اثر، کارگردانی سعی در فضاسازی مناسب دوران مدرسه دارد، هرچند فیلمبرداری و تدوین می‌توانست پخته‌تر باشد. بازی‌ها، به‌ویژه از سوی شین داوسون، تلاش دارند تا شخصیت اصلی را باورپذیر کنند.

این فیلم در ژانر کمدی و بیوگرافی کوتاه قرار می‌گیرد و با توجه به ماهیت آن، بیشتر شبیه به یک قسمت ویژه یا یک بخش از یک پروژه بزرگتر است تا یک اثر سینمایی کامل. تمرکز بر زندگی شخصی و تجربیات کارگردان/بازیگر، آن را در دسته آثار بیوگرافیک کمدی قرار می‌دهد.

بیننده با دیدن این فیلم کوتاه، با سبک کمدی شین داوسون که ترکیبی از طنز تلخ، خودانتقادی و موقعیت‌های اغراق‌شده است، بیشتر آشنا می‌شود. این اثر همچنین نگاهی گذرا به چالش‌های اجتماعی و روانی دوران دبیرستان از دریچه دید یک خالق محتوا ارائه می‌دهد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثاری مانند «The Edge of Seventeen» (۲۰۱۶) را برای کمدی نوجوانانه با رگه‌های دراماتیک، یا برخی از ویدیوهای بلندتر و مستندگونه شین داوسون را برای درک عمیق‌تر سبک او دنبال کنید.

این فیلم دنباله‌ای بر اثر «I Hate Myselfie» است و به خودی خود یک اثر مستقل محسوب می‌شود.