Red Tails

اگر به دنبال تجربه‌ی یک فیلم جنگی با محوریت قهرمانان کمتر دیده‌شده هستید و به داستان‌های واقعی و الهام‌بخش علاقه دارید، «رد تیلز» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. این فیلم با وجود کاستی‌هایش، تصویری قابل قبول از شجاعت و پشتکار در مواجهه با نابرابری ارائه می‌دهد و صحنه‌های هوایی آن، به‌ویژه با توجه به تکنیک‌های به‌کاررفته، تماشایی است. تماشای این اثر ادای دینی است به کسانی که در تاریخ، صدایشان کمتر شنیده شده است.

قدرت اصلی فیلم در پرداختن به موضوع تبعیض نژادی در بستر جنگ جهانی دوم و نمایش تلاش خلبانان Tuskegee Airmen برای اثبات خود است. جلوه‌های ویژه‌ی هوایی، به‌خصوص در زمان خود، چشم‌نواز بوده و سکانس‌های اکشن هوایی، هیجان‌انگیز از آب درآمده‌اند. بازی بازیگرانی چون ترنس هاوارد و کوبا گودینگ جونیور نیز به نقاط قوت فیلم افزوده است. با این حال، فیلمنامه گاهی کلیشه‌ای شده و شخصیت‌پردازی‌ها می‌توانست عمیق‌تر باشد.

«رد تیلز» در ژانر درام جنگی با رگه‌هایی از اکشن و تاریخی قرار می‌گیرد. این فیلم تلاش می‌کند تا ضمن نمایش نبردهای هوایی نفس‌گیر، به مسائل اجتماعی و تاریخی دوران جنگ جهانی دوم، به‌ویژه تبعیض نژادی علیه سیاه‌پوستان در ارتش آمریکا، بپردازد. فضاسازی فیلم و نمایش دغدغه‌های شخصیت‌ها، آن را به اثری متفاوت در سینمای جنگ تبدیل کرده است.

تماشاگران با دیدن «رد تیلز» با بخشی کمتر شناخته‌شده از تاریخ جنگ جهانی دوم آشنا می‌شوند و با قهرمانانی روبرو می‌شوند که برای رسیدن به حقوق خود و اثبات توانایی‌هایشان، مبارزه‌ای دوگانه را تجربه کرده‌اند. فیلم، حس غرور و افتخار را نسبت به این گروه از خلبانان برمی‌انگیزد و بیننده را به تفکر درباره‌ی تبعات تبعیض و اهمیت شجاعت و استقامت وامی‌دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «تلقین» (Inception) ساخته‌ی کریستوفر نولان برای هیجان صحنه‌های اکشن و فیلمنامه‌ی پیچیده‌اش، «دانکرک» (Dunkirk) ساخته‌ی کریستوفر نولان برای تجربه‌ی غوطه‌ورکننده در جنگ و «میدوی» (Midway) برای تماشای نبردهای دریایی و هوایی حماسی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.