Astral

اگر به دنبال فیلمی در ژانر علمی-تخیلی با رگه‌هایی از ترس و فلسفه هستید و کنجکاوید که پروژه‌ آسترال و ابعاد دیگر واقعیت چگونه در سینما به تصویر کشیده شده‌اند، «آسترال» می‌تواند گزینه‌ای برای تماشا باشد. حضور فرانک دیلن، بازیگر جوان و بااستعداد، که پیش از این در «از مردگان متحرک بترسید» او را دیده‌ایم، یکی از نقاط قوت فیلم است. فیلمبرداری و فضاسازی تلاش می‌کند حس تعلیق و وهم را به بیننده منتقل کند و اگر با صبر و حوصله به تماشای فیلم بنشینید، ممکن است بتوانید با دنیای پیچیده و مبهم آن ارتباط برقرار کنید.

قدرت اصلی فیلم در ایده اولیه و تلاش برای پرداختن به موضوعی کمتر دیده‌شده در سینمای وحشت و علمی-تخیلی است. بازی فرانک دیلن نیز به خوبی از پس نقش دانشجوی درگیر با مسائل روحی و متافیزیکی برآمده است. کارگردانی در صحنه‌هایی که نیاز به فضاسازی وهم‌آلود دارد، موفق عمل کرده و فیلم سعی می‌کند با استفاده از جلوه‌های بصری محدود اما تاثیرگذار، حس ترس را القا کند. با این حال، فیلمنامه در بسط دادن شخصیت‌های فرعی و ایجاد درام قوی‌تر، کمی ضعیف عمل می‌کند و ریتم فیلم در برخی قسمت‌ها کند می‌شود.

«آسترال» در تقاطع ژانرهای علمی-تخیلی، درام، وحشت و تریلر قرار می‌گیرد. این فیلم تلاش می‌کند تا با تکیه بر مفاهیم متافیزیکی و شبه‌علمی مانند پروژه‌ آسترال و ابعاد چندگانه، فضایی وهم‌آلود و ترسناک ایجاد کند. در حالی که ریشه‌های آن در علمی-تخیلی است، اما عناصر ترسناک و هیجان‌انگیز آن، آن را به سمت ژانر وحشت و تریلر سوق می‌دهد. این ترکیب ژانری، فضایی منحصربه‌فرد برای فیلم ایجاد کرده که کمتر در آثار مشابه دیده می‌شود.

تماشاگران با دیدن «آسترال» با ایده‌هایی پیرامون خروج روح از بدن، ابعاد موازی و احتمال وجود واقعیتی فراتر از درک ما آشنا می‌شوند. فیلم سعی دارد تا حس کنجکاوی مخاطب را در مورد این مفاهیم برانگیزاند و نگاهی متفاوت به موضوع مرگ و ارتباط با دنیای پس از آن ارائه دهد. همچنین، این فیلم فرصتی است تا با بازی فرانک دیلن در نقشی متفاوت و چالش‌برانگیز آشنا شویم.

اگر از ایده پروژه‌ آسترال و فضاهای وهم‌آلود و روانشناختی «آسترال» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «اینسیدیوس» (Insidious) را که به طور مستقیم به موضوع پروژه‌ آسترال و دنیای ارواح می‌پردازد، یا «کوانتوم آو سولز» (Quantum of Solace) را برای فضایی معمایی و پرتعلیق، و همچنین «مورفیوس» (Morpheus) را برای کاوش در ابعاد واقعیت و ذهن تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.