Almost Adults

اگر به دنبال فیلمی هستید که با صداقت و طنزی دلنشین، به موضوعات بلوغ، دوستی و هویت جنسی بپردازد، «بالغ‌های تقریباً» انتخاب مناسبی است. بازی خوب بازیگران اصلی، به خصوص ناتاشا نگووانیلیس و الیز بومن، که پیش از این در سریال «کارمیلا» نیز همبازی بوده‌اند، توانسته است به خوبی حس و حال شخصیت‌ها را منتقل کند. این فیلم فضایی دوستانه و صمیمی دارد که می‌تواند برای مخاطبان جوان‌تر و کسانی که به دنبال تجربه‌ی داستانی واقع‌گرایانه در ژانر کمدی-درام هستند، جذاب باشد.

نقطه‌ی قوت اصلی فیلم در پرداختن به روابط انسانی و چالش‌های دوران گذار است. فیلمنامه با وجود سادگی، توانسته است موقعیت‌های دراماتیک و کمدی را به خوبی درهم بیامیزد. کارگردانی سارا روتلا نیز در حفظ ریتم مناسب و فضاسازی فیلم نقش مهمی ایفا کرده است. با این حال، گاهی فیلمنامه کمی قابل پیش‌بینی می‌شود و برخی از موقعیت‌ها می‌توانستند عمیق‌تر پرداخته شوند.

«بالغ‌های تقریباً» در ژانر کمدی-درام دسته‌بندی می‌شود، اما رگه‌هایی از فیلم‌های مستقل و با تمرکز بر روابط شخصیت‌ها را نیز در خود دارد. این فیلم تلاش می‌کند تا با نگاهی واقع‌گرایانه به تجربیات دختران جوان در دوران گذار بپردازد و از کلیشه‌های رایج در این ژانر تا حد امکان دوری کند. فیلمبرداری ساده و صمیمی، به خوبی با لحن کلی اثر همخوانی دارد.

تماشای «بالغ‌های تقریباً» می‌تواند تجربه‌ای دلنشین و تأمل‌برانگیز باشد. این فیلم به مخاطب یادآوری می‌کند که دوران بزرگسالی با تمام پیچیدگی‌هایش، بخشی طبیعی از زندگی است و روابط دوستانه نیز مانند خود ما، در طول زمان تکامل می‌یابند. درک بهتر چالش‌های هویتی و جنسیتی، از دیگر دستاوردهای این اثر برای مخاطبان است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «لوسیا، قبل و بعد» (Lucia, Before and After) و «سال بوسه اول» (The Year of the First Kiss) را نیز تماشا کنید که به مضامین مشابهی در دوران بلوغ و روابط دوستانه می‌پردازند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.