The Poetry of Cinema: Abbas Kiarostami in Conversation with Richard Peña

اگر به سینمای عباس کیارستمی علاقه‌مندید و می‌خواهید درکی عمیق‌تر از جهان‌بینی و نگرش او به هنر هفتم پیدا کنید، دیدن این گفت‌وگو ضروری است. این اثر فرصتی بی‌نظیر برای شنیدن مستقیم از زبان استاد است؛ از دغدغه‌هایش در باب روایت، شخصیت‌پردازی، و فضاسازی گرفته تا نگاهش به ارتباط سینما با زندگی واقعی. با وجود اینکه فیلمبرداری و کارگردانی در این اثر معنای سنتی خود را ندارند، اما خودِ کلام و اندیشه‌ی کیارستمی، تصویری سینمایی و گیرا را خلق می‌کند.

قدرت اصلی این اثر در سادگی و صداقت آن نهفته است. کیارستمی، همانند بسیاری از آثارش، در اینجا نیز با کمترین امکانات، بیشترین تأثیر را می‌گذارد. تمرکز بر گفت‌وگو و تبادل نظر، بدون نیاز به جلوه‌های بصری پر زرق و برق یا ساختار روایی پیچیده، به مخاطب اجازه می‌دهد تا بدون واسطه با افکار کیارستمی ارتباط برقرار کند. این یک تجربه‌ی آموزشی و الهام‌بخش برای هر علاقه‌مند به سینماست.

این اثر در هیچ ژانر سینمایی مشخصی نمی‌گنجد. نمی‌توان آن را مستند بلند، فیلم کوتاه، یا حتی فیلمی داستانی دسته‌بندی کرد. در واقع، «شعر سینما» یک گفتگوی زنده و بدون پرده‌پوشی است که به شکل یک اثر سینمایی ارائه می‌شود. زبان اصلی فیلم، فاروئی ذکر شده که با توجه به حضور کیارستمی و پنا، که هر دو به زبان انگلیسی مسلط هستند، احتمالاً اشاره به ترجمه یا زیرنویس فیلم است و زبان اصلی گفتگو انگلیسی می‌باشد.

با تماشای این اثر، مخاطب با دیدگاه‌های کیارستمی درباره‌ی مفاهیم بنیادین سینما آشنا می‌شود. او در این گفتگو، از تجربه‌ها و اندیشه‌های خود در مورد نحوه‌ی خلق آثارش، ارتباط با بازیگران (که اغلب غیرحرفه‌ای بودند)، و تأثیرپذیری از طبیعت و زندگی روزمره سخن می‌گوید. این یک فرصت استثنایی برای درک چرایی و چگونگی خلق آن «شعر» در سینمای کیارستمی است.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال آثاری با رویکردی مشابه به سینما و هنر هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «پنج»، «باد ما را خواهد برد» و «خانه دوست کجاست؟» از خود عباس کیارستمی، و همچنین مستند «کوباریک» (Koyaanisqatsi) اثر گادفری رجیو را که نگاهی فلسفی به تصویر و روایت دارد، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.