The Chosen Ones

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی هستید که شما را به چالش بکشد و به تفکر وادارد، «برگزیدگان» انتخابی مناسب است. این فیلم با فضاسازی قوی، فیلمبرداری تأثیرگذار و بازی‌های درخشان (به‌ویژه از سوی بازیگران تازه‌کار)، توانسته است اثری ماندگار خلق کند. روایت غیرخطی و ریتم سنجیده فیلم، بیننده را تا انتها درگیر داستان نگه می‌دارد و به او اجازه نمی‌دهد به راحتی از کنار مسائل مطرح شده در فیلم عبور کند. این اثر، نگاهی اجمالی به بخش‌های فراموش‌شده و دردناک جامعه دارد که دیدن آن خالی از لطف نیست.

قدرت اصلی فیلم در نمایش بی‌پرده و بدون قضاوتِ واقعیت‌های تلخ اجتماعی نهفته است. بازی‌های طبیعی و باورپذیر، به‌خصوص از سوی نانسی تالامانتس در نقش سوفیا، به عمق احساسی اثر افزوده است. فیلمبرداری مینیمالیستی و استفاده هوشمندانه از صدا، فضایی سنگین و پرتنش را ایجاد می‌کند که با موضوع فیلم همخوانی دارد. کارگردانی پابلو در هدایت بازیگران و حفظ انسجام روایی، قابل تحسین است، هرچند پایان‌بندی فیلم ممکن است برای برخی بینندگان رضایت‌بخش نباشد و حس ناتمامی را القا کند.

«برگزیدگان» در ژانر درام اجتماعی قرار می‌گیرد، اما رگه‌هایی از تریلر روانشناختی و حتی نقد اجتماعی را نیز در خود دارد. این فیلم، بخشی از موج سینمای مکزیک است که به مسائل اجتماعی و انسانی با نگاهی واقع‌گرایانه و گاه تکان‌دهنده می‌پردازد. داستان فیلم، هرچند در مکزیک رخ می‌دهد، اما مضامین آن جهانی بوده و به معضلاتی چون استثمار جنسی، آسیب‌پذیری نوجوانان و فشارهای خانوادگی در جوامع مختلف اشاره دارد.

تماشای «برگزیدگان» تجربه‌ای است که شما را با دنیایی ناآشنا و دردناک مواجه می‌کند. فیلم بیننده را به فکر فرو می‌برد که چگونه جوانان می‌توانند قربانی شرایط سخت و شبکه‌های تاریک شوند و چگونه عشق می‌تواند در دل چنین تاریکی‌ای جوانه بزند. این اثر، تلنگری است به وجدان جامعه برای توجه بیشتر به مسائل آسیب‌دیدگان اجتماعی و تلاش برای ریشه‌کن کردن خشونت و استثمار.

اگر از این فیلم لذت بردید و به فیلم‌هایی با مضامین مشابه و نگاهی واقع‌گرایانه به مسائل اجتماعی علاقه‌مندید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «کریستین اف» (Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo)، «دختران اجاره‌ای» (Girls for Rent) و «جان» (John) را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.