The Star

اگر به دنبال داستانی عمیق و پر از احساس هستید که زوایای کمتر دیده‌شده‌ی زندگی ستارگان هالیوود را کاوش کند، «ستاره» انتخابی عالی است. بازی بی‌نظیر بت دیویس در نقش مارگارت الیوت، که خود با چالش‌های مشابهی در دوران حرفه‌ای‌اش روبرو بود، نفس‌گیر است. این فیلم نه تنها یک درام خانوادگی و رمانتیک دلنشین است، بلکه نگاهی انتقادی به صنعت سینما و بی‌رحمی آن نسبت به ستاره‌های کهنه‌کار دارد.

قدرت اصلی فیلم در بازیگری بت دیویس نهفته است. او با تمام وجودش نقش مارگارت الیوت را زندگی می‌کند و لحظات اوج و فرود شخصیت را با استادی تمام به نمایش می‌گذارد. همچنین، حضور ناتالی وود جوان در نقش دختر مارگارت، به فیلم لطافت و عمق بیشتری می‌بخشد. کارگردانی استوارت هیسلر نیز در حفظ ریتم و فضاسازی مناسب، موفق عمل کرده است.

«ستاره» در ژانر درام و رمانتیک قرار می‌گیرد، اما رگه‌هایی از نقد اجتماعی و نگاهی به پشت صحنه هالیوود نیز در آن مشهود است. این فیلم فضایی نوآرگونه دارد که با تاریکی‌های شخصیت اصلی و موقعیت بغرنج او همخوانی دارد. فیلمبرداری سیاه و سفید نیز به این فضا کمک شایانی کرده است.

«ستاره» به تماشاگران یادآوری می‌کند که شهرت و محبوبیت چقدر می‌تواند شکننده باشد و پشت هر لبخند ستاره‌ها، چه داستان‌ها و سختی‌هایی نهفته است. این فیلم به ما می‌آموزد که در مواجهه با سختی‌ها، امید و غرور را نباید از دست داد، حتی اگر به قیمت تلخی تمام شود. همچنین، تماشای بازی درخشان بت دیویس و ناتالی وود، خود یک دستاورد سینمایی است.

اگر از تماشای «ستاره» لذت بردید و به درام‌های هالیوودی با محوریت افراد مشهور علاقه‌مندید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «سانست بلوار» (Sunset Boulevard) که نگاهی تاریک‌تر به همین موضوع دارد، «همه چیز درباره ایو» (All About Eve) با بازی درخشان بت دیویس در نقشی متفاوت، و یا «موسیقی و اشعار» (Music and Lyrics) را که نگاهی کمدی‌تر به دنیای سرگرمی دارد، از دست ندهید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.