Racket Girls

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و خارج از چارچوب سینمای جریان اصلی هستید، «دختران راکت» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. این فیلم به دلیل نمایش ورزش زنان در دوران خود و همچنین پرداختن به لایه‌های تاریک‌تر جامعه، ارزش تماشا دارد. همچنین، اگر به فیلم‌های جنایی کلاسیک با لحنی خاص و بازی‌های نمایشی علاقه‌مندید، این اثر می‌تواند سرگرم‌کننده باشد.

نقطه قوت اصلی فیلم، در پرداختن به سوژه‌ای بکر و کمتر دیده‌شده یعنی کشتی حرفه‌ای زنان در دهه ۵۰ میلادی است. این فیلم با وجود ریتم گاه کند و فیلمنامه‌ای که می‌توانست قوی‌تر باشد، در به تصویر کشیدن فضای خشن و مردانه حاکم بر این ورزش و ارتباط آن با دنیای خلافکاران، موفق عمل کرده است. بازی بازیگران، به‌ویژه «پیچز پیج» در نقش خودش، به فیلم اصالت خاصی می‌بخشد.

«دختران راکت» در ژانر درام جنایی اکشن طبقه‌بندی می‌شود، اما ماهیت آن فراتر از این دسته‌بندی‌هاست. این فیلم عناصری از فیلم نوآر را در خود دارد و با نگاهی به ورزش زنان، کمی از کلیشه‌های رایج فاصله می‌گیرد. فضاسازی فیلم، با تکیه بر سیاه و سفید و نورپردازی‌های دراماتیک، به خوبی حس و حال آن دوران را منتقل می‌کند.

تماشای «دختران راکت» فرصتی است برای آشنایی با یکی از جنبه‌های کمتر شناخته‌شده تاریخ ورزش و سینمای آمریکا. این فیلم با وجود امتیاز پایین در آی‌ام‌دی‌بی، برای علاقه‌مندان به تاریخ سینمای خاص و فیلم‌های بهره‌کشی (exploitation films) می‌تواند جذاب باشد. فیلمبرداری و تدوین، هرچند ابتدایی، در خدمت روایت داستان جنایی قرار گرفته‌اند.

اگر از تماشای «دختران راکت» لذت بردید و به دنبال فیلم‌هایی با فضای مشابه هستید، پیشنهاد می‌کنیم «Gilda» (۱۹۴۶) ساخته چارلز ویدور را برای فضای نوآر و زنانه، «The Prizefighter and the Lady» (۱۹۳۳) برای نمایش مسابقات ورزشی و درام، و همچنین فیلم‌های اد وود مانند «Glen or Glenda» (۱۹۵۳) را برای درک بهتر سینمای خاص و کم‌هزینه آن دوران تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.