The love crimes of Gillian Guess

اگر به دنبال فیلمی هستید که کلیشه‌های روایی را بشکند و تجربه‌ای متفاوت را ارائه دهد، «جنایات عشقی جیلین گِس» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. کارگردانی بروس مک‌دونالد، که پیش از این با فیلم «هارد کور لوگو» (Hard Core Logo) نامی برای خود دست و پا کرده بود، در این اثر نیز جسورانه است. او تلاش می‌کند تا با فضاسازی خاص و ریتم نامتعارف، تماشاگر را به چالش بکشد. بازی جوئی کالینز در نقش جیلین، یکی از نقاط قوت فیلم است که توانسته پیچیدگی‌های شخصیت را به خوبی به تصویر بکشد. این فیلم، به‌ویژه برای کسانی که از سینمای تجربی و غیرمتعارف لذت می‌برند، جذاب خواهد بود.

قوت اصلی فیلم در جسارت کارگردان برای ترکیب عناصر مختلف و خروج از چارچوب‌های معمول ژانر است. فیلمبرداری و فضاسازی در برخی سکانس‌ها چشم‌نواز است و تلاش برای ایجاد یک اتمسفر منحصر به فرد قابل تقدیر است. با این حال، این جسارت گاهی به ضرر انسجام روایی تمام می‌شود. فیلمنامه می‌توانست با تمرکز بیشتری بر روی شخصیت‌پردازی و پیشبرد منطقی‌تر داستان، اثر قوی‌تری باشد. ریتم فیلم نیز در بخش‌هایی کند می‌شود و ممکن است حوصله برخی تماشاگران را سر ببرد. با این حال، بازی‌های خوب، به‌خصوص از سوی بازیگران اصلی، تا حدی این ضعف‌ها را جبران می‌کند.

«جنایات عشقی جیلین گِس» را نمی‌توان به راحتی در یک ژانر خاص طبقه‌بندی کرد. این فیلم ترکیبی از درام، کمدی سیاه، اکشن و حتی عناصری از سورئالیسم است. کارگردان با آگاهی از این عدم قطعیت ژانری، سعی کرده است تا با ایجاد فضایی وهم‌آلود و گاهی کابوس‌وار، تجربه‌ای چندوجهی را برای مخاطب رقم بزند. این رویکرد، فیلم را از آثار رایج در سینمای کانادا متمایز می‌کند و آن را در دسته فیلم‌های آرتهوس (Arthouse) قرار می‌دهد که بیشتر به دنبال بیان هنری و تجربی هستند تا سرگرمی صرف.

تماشای این فیلم می‌تواند دیدگاه شما را نسبت به امکانات روایی و بصری در سینما گسترش دهد. اگرچه ممکن است فیلم در تمام جنبه‌ها موفق نباشد، اما تلاش برای نوآوری و ترکیب ژانرهای مختلف، آن را به اثری قابل تأمل تبدیل کرده است. بازی‌های قوی، به‌ویژه بازی جوئی کالینز، و فضای منحصر به فرد فیلم، از جمله مواردی هستند که تماشاگر را با خود درگیر می‌کنند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «تصویر کلر» (Picture Claire) به کارگردانی خود بروس مک‌دونالد، «دکتر هولوکاست» (Dr. H.O.) و «پسران بد» (Bad Boys) را نیز تماشا کنید که هر کدام به نوعی با این فیلم در فضای روایی یا کارگردانی اشتراک دارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.