Shockproof

اگر به دنبال تجربه‌ای در دل سینمای کلاسیک آمریکا، به‌ویژه در ژانر نوآر و درام‌های جنایی هستید، «شاک‌پروف» می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد. حضور کورنل وایلد و پاتریشیا نایت (که در آن زمان همسر واقعی او بود) در نقش اصلی، به همراه کارگردانی داگلاس سیرک، ارزش دیدن دارد. این فیلم فرصتی است برای تماشای تلاش برای خلق درامی پرتعلیق با چاشنی عشق ممنوعه و درگیری‌های اخلاقی، حتی اگر در نهایت نتواند کاملاً انتظارات را برآورده سازد.

قوت اصلی فیلم در بازی دلنشین کورنل وایلد و شیمی بین او و پاتریشیا نایت است. فضاسازی نوآر و موسیقی متن نیز به خوبی حس و حال فیلم را منتقل می‌کنند. با این حال، برخی منتقدان و تماشاگران، پایان‌بندی فیلم را کمی ناامیدکننده و دور از انتظار توصیف کرده‌اند و معتقدند که داستان در نیمه دوم خود، منطق روایی‌اش را تا حدی از دست می‌دهد. ریتم فیلم گاهی کند می‌شود و ممکن است برای مخاطبانی که دنبال هیجان دائمی هستند، کمی خسته‌کننده باشد.

«شاک‌پروف» در دسته‌ی فیلم‌های نوآر جنایی با رگه‌های قوی درام قرار می‌گیرد. این فیلم در دورانی ساخته شده که کدهای سخت‌گیرانه‌ی سانسور (Hays Code) بر سینمای هالیوود حاکم بود. با این وجود، داستان رابطه‌ی غیرمتعارف افسر پابه‌راه با موکلش، که سابقه‌ی قتل دارد، جسارتی نسبی را در چارچوب قوانین آن دوره نشان می‌دهد. کارگردانی داگلاس سیرک نیز به فیلم بُعدی ملودراماتیک می‌بخشد که در آثار نوآر کمتر دیده می‌شود.

تماشای «شاک‌پروف» به شما این امکان را می‌دهد که با یکی از آثار داگلاس سیرک، کارگردانی که بعدها به خاطر ملودرام‌های پر زرق و برقش شهرت یافت، آشنا شوید. همچنین، فرصتی است برای دیدن بازی کورنل وایلد در نقشی که ترکیبی از وظیفه‌شناسی و کشش عاطفی را به تصویر می‌کشد. درک چگونگی روایت داستان‌های جنایی و عاشقانه در دوران طلایی هالیوود، با وجود محدودیت‌های آن زمان، از دیگر دستاوردهای تماشای این فیلم است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم به سراغ آثاری چون «دور زدن» (Out of the Past) ساخته‌ی جیمز استیوارت، «زن در پنجره» (The Woman on the Beach) اثر ژان رنوار، و «خواب بزرگ» (The Big Sleep) با بازی همفری بوگارت بروید که همگی از نمونه‌های برجسته‌ی ژانر نوآر هستند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.