Canaries

اگر به دنبال فیلمی مستقل با فضایی خاص و ترکیبی از ژانرهای مختلف هستید، «کَناری‌ها» می‌تواند گزینه جذابی باشد. این فیلم با وجود بودجه کم، تلاش کرده تا تجربه‌ای سرگرم‌کننده و تا حدی غافلگیرکننده را ارائه دهد. بازی‌ها قابل قبول هستند و کارگردانی سعی کرده با استفاده خلاقانه از لوکیشن‌ها و فضاسازی، فیلم را از آثار مشابه متمایز کند. برای علاقه‌مندان به سینمای کم‌هزینه که به دنبال ایده‌های نو هستند، دیدن این فیلم خالی از لطف نیست.

بزرگترین نقطه قوت «کَناری‌ها» شاید جسارت سازندگان آن در ترکیب ژانرهای نامتعارف و خلق داستانی باشد که همزمان هم بخنداند و هم هیجان‌زده کند. با توجه به بودجه بسیار پایین فیلم (حدود ۲۹ هزار پوند)، تیم سازنده توانسته اثری قابل قبول از آب درآورد. فیلمنامه در برخی نقاط هوشمندانه عمل کرده و دیالوگ‌های طنزآمیزی دارد. فیلمبرداری در لوکیشن‌های طبیعی ولز به فضاسازی فیلم کمک کرده است.

«کَناری‌ها» در دسته فیلم‌های علمی-تخیلی کمدی-وحشت قرار می‌گیرد، ژانری که آثار موفقی چون «شان مردگان» (Shaun of the Dead) در آن درخشیده‌اند. این فیلم تلاش می‌کند تا با الهام از چنین آثاری، رویکردی طنزآمیز به حمله بیگانگان داشته باشد، اما در برخی جنبه‌ها، از جمله شوخی‌ها و خلق شخصیت‌ها، نتوانسته به موفقیت آثار هم‌ژانر خود دست یابد. با این حال، تلاش برای ایجاد فضایی منحصر به فرد و ترکیب عناصر ترسناک با کمدی سیاه، قابل تقدیر است.

این فیلم با بودجه ناچیز خود، توانسته نظر برخی منتقدان و تماشاگران را به خود جلب کند و نشان دهد که با ایده‌های خلاقانه و کارگردانی درست، می‌توان حتی با منابع محدود، فیلمی سرگرم‌کننده ساخت. بازی رابرت پوگ در نقش جنکیز و دیگر بازیگران، به باورپذیری شخصیت‌ها کمک کرده است. ریتم فیلم در بخش‌هایی کمی کند می‌شود، اما در مجموع، روایت داستان تا انتها مخاطب را همراه نگه می‌دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «شان مردگان» (Shaun of the Dead) برای ترکیب کمدی و وحشت، «حمله زامبی‌ها» (Attack the Block) برای فضایی مشابه و درگیری با موجودات بیگانه در محیطی شهری، و «هتل ترانسیلوانیا» (Hotel Transylvania) را به دلیل فضای کمدی و حضور موجودات غیرانسانی در کنار انسان‌ها، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.