The Eye 2

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت در ژانر وحشت هستید که بیشتر بر جنبه‌های دراماتیک و فلسفی تمرکز دارد تا جامپ‌اسکرهای ناگهانی، «چشم ۲» می‌تواند انتخابی قابل تامل باشد. بازی خوب «چی شو» (Qi Shu) در نقش زنی آسیب‌پذیر که با توانایی جدید و ترسناک خود دست و پنجه نرم می‌کند، یکی از نقاط قوت فیلم است. فضاسازی فیلم و تصویر کشیدن دنیای ارواح، اگرچه گاهی کلیشه‌ای به نظر می‌رسد، اما تلاش می‌کند تا حس اضطراب و سردرگمی شخصیت اصلی را به بیننده منتقل کند.

در حالی که «چشم ۲» فاقد هیجان و ترس‌های نفس‌گیر قسمت اول است، اما سعی می‌کند با پرداختن به مضامینی چون بارداری، مرگ و زندگی پس از مرگ، عمق بیشتری به داستان ببخشد. فیلمبرداری و طراحی صحنه در خلق فضایی وهم‌آلود و گاهی ناراحت‌کننده موفق عمل کرده است، اما فیلمنامه در حفظ کشش و ایجاد تعلیق کافی برای مخاطب، ضعف‌هایی دارد. برخی سکانس‌ها تکراری و برخی دیگر نیز غیرضروری به نظر می‌رسند.

این فیلم در ژانر وحشت فانتزی قرار می‌گیرد، اما بیشتر گرایش به درام روانشناختی با عناصری از ماوراءالطبیعه دارد. کارگردانان، برادران پنگ، در این اثر سعی کرده‌اند فرمول موفقیت فیلم اول را تکرار نکنند و رویکردی متفاوت را در پیش گیرند. «چشم ۲» بیشتر شبیه به فیلم‌هایی است که به بررسی تأثیرات روانی تجربیات فراطبیعی بر افراد می‌پردازند تا یک فیلم ترسناک کلاسیک آسیایی.

مهم‌ترین دستاورد فیلم، بازی قوی «چی شو» است که توانسته است حس تنهایی، ترس و تردید شخصیت خود را به خوبی به تصویر بکشد. همچنین، پرداختن به موضوع بارداری در کنار توانایی دیدن ارواح، لایه‌ای جدید به داستان اضافه کرده است که می‌تواند برای برخی بینندگان جذاب باشد. فیلم تلاش می‌کند تا با استفاده از نمادگرایی، مفاهیم عمیق‌تری را منتقل کند، هرچند در این زمینه کاملاً موفق نیست.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «دیگران» (The Others) ساخته آلخاندرو آمنابار و «نفرین شده» (The Grudge) به کارگردانی تاکاشی شیمیزو را نیز تماشا کنید که هر دو در فضاسازی و ایجاد حس تعلیق موفق بوده‌اند.

این فیلم دنباله‌ای مستقل برای «چشم» (The Eye) محسوب نمی‌شود و داستان مجزایی را روایت می‌کند. بنابراین، برای تماشای این فیلم نیازی به دیدن قسمت اول نیست.