Braxton Butcher

اگر از طرفداران فیلم‌های اسلشر با رگه‌هایی از وحشت روان‌شناختی هستید و به دنبال اثری کم‌هزینه اما با ایده‌های نسبتاً تازه می‌گردید، «براکستون بیچر» می‌تواند گزینه‌ی قابل تاملی باشد. فیلم با وجود بودجه‌ی محدود، تلاش کرده فضایی دلهره‌آور و اتمسفری گیرا خلق کند. حضور بازیگرانی که تلاش کرده‌اند تا حد امکان طبیعی ظاهر شوند، به باورپذیری صحنه‌ها کمک کرده و ریتم نسبتاً خوب فیلم، مانع از خستگی مخاطب می‌شود. همچنین، پیچش داستانی در انتهای فیلم، اگرچه ممکن است برای برخی قابل پیش‌بینی باشد، اما توانسته رضایت عده‌ای از تماشاگران را جلب کند.

نقاط قوت اصلی فیلم در تلاش برای ایجاد فضایی وهم‌آلود و بازی با روان شخصیت اصلی نهفته است. کارگردانی «لیو مک‌گویگان» سعی دارد با استفاده از نماهای بسته و موسیقی متن، حس تعلیق و اضطراب را تشدید کند. فیلمبرداری در خدمت اتمسفر داستان است و سعی می‌کند محیط کوچک و دلگیر شهر را به خوبی به تصویر بکشد. با این حال، در بخش فیلمنامه و دیالوگ‌نویسی، گاهی شاهد کلیشه‌های رایج ژانر هستیم که از عمق اثر کاسته است. بازی‌ها نیز اگرچه قابل قبول است، اما در برخی لحظات می‌توانست پخته‌تر باشد.

«براکستون بیچر» در دسته فیلم‌های اسلشر مستقل قرار می‌گیرد که تلاش می‌کنند با وام‌گیری از آثار کلاسیک این ژانر مانند «هالووین» و «جمعه سیزدهم»، هویت بصری و داستانی خاص خود را بیابند. این فیلم به ویژه در تلاش برای نمایش فضای اروپای شمالی و لهجه‌ی محلی، سعی در ارائه تفاوتی با تولیدات هالیوودی دارد. این ژانر غالباً با قاتلان نقاب‌دار، قربانیان جوان و تعقیب و گریزهای نفس‌گیر شناخته می‌شود، اما «براکستون بیچر» سعی دارد با تمرکز بر جنبه‌های روان‌شناختی و گذشته‌ی شخصیت‌ها، لایه‌ای عمیق‌تر به داستان ببخشد.

این فیلم به دلیل بودجه محدود، شاید نتواند از نظر جلوه‌های ویژه یا پروداکشن در سطح بالایی قرار گیرد، اما در ایجاد حس تعلیق و ترس روانی موفق عمل کرده است. فیلمنامه، هرچند نه بی‌نقص، اما با ارائه یک پیچش داستانی در انتها، توانسته نظر برخی منتقدان و تماشاگران را جلب کند. همچنین، به تصویر کشیدن فضای خاص شمال ایرلند و خرده‌فرهنگ جوانان آن منطقه، نکته‌ای است که کمتر در فیلم‌های این ژانر دیده می‌شود و می‌تواند برای علاقه‌مندان به سینمای اروپا جذاب باشد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «ترانسپورتر ۳» (Transporter 3) با فضایی پرتعلیق و اکشن، «اشتباه درست» (Wrong Turn 2: Dead End) برای تجربه‌ای مشابه در ژانر اسلشر، و «شخصیت‌های زیر پله» (The People Under the Stairs) با رویکردی متفاوت به وحشت خانگی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.