Go Go Tales

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت از سینمای ایبل فرارا هستید و می‌خواهید او را در قالبی کمدی‌تر ببینید، «قصه‌های گو گو» می‌تواند برایتان جالب باشد. حضور بازیگرانی چون ویلم دفو و باب هاسکینز، جلوه‌ای خاص به فیلم بخشیده است. این فیلم برای کسانی که به داستان‌های در هم تنیده و شخصیت‌های خاکستری علاقه‌مندند و تحمل ریتم کندتر فیلم را دارند، می‌تواند تماشایی باشد. فضاسازی خاص فرارا در به تصویر کشیدن زندگی در حاشیه کلوب‌های شبانه، یکی از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود.

نقاط قوت فیلم در بازی‌های خوب بازیگران، به‌خصوص ویلم دفو در نقش صاحب کلوب، و فضاسازی منحصربه‌فرد کارگردان نهفته است. فرارا توانسته است اتمسفر خاصی را در دل این کلوب شبانه خلق کند که تماشاگر را تا حدی درگیر می‌کند. با این حال، فیلمنامه و اجرای برخی صحنه‌ها می‌توانست بهتر باشد. ضعف فیلمنامه در ایجاد کشمکش‌های دراماتیک و کمدی موثر، باعث شده است تا فیلم نتواند تمام پتانسیل خود را به کار گیرد و گاهی مخاطب را با احساسی از عدم رضایت رها کند.

«قصه‌های گو گو» در ژانر کمدی-درام قرار می‌گیرد، اما به نظر می‌رسد بیشتر به سمت درام متمایل است تا کمدی. سبک خاص ایبل فرارا که در دیگر آثارش نیز دیده می‌شود، در اینجا نیز با فضاسازی تیره و شخصیت‌های پیچیده‌اش نمود پیدا کرده است. این فیلم تلاشی است از سوی کارگردان برای بسط دایره‌ی ژانری خود، اما نتیجه نهایی اثری است که شاید برای طرفداران کمدی‌های صرف، چندان رضایت‌بخش نباشد و بیشتر به خاطر نگاه خاص فرارا به شخصیت‌ها و موقعیت‌ها مورد توجه قرار گیرد.

تماشای «قصه‌های گو گو» تجربه‌ی متفاوتی از سینمای ایبل فرارا را ارائه می‌دهد. این فیلم به مخاطب اجازه می‌دهد تا جنبه‌ی دیگری از توانایی‌های کارگردان را در پرداختن به ژانرهای مختلف ببیند. همچنین، بازی‌های قوی بازیگران اصلی، به‌خصوص ویلم دفو، از دیگر دستاوردهای این اثر است. شاید بتوان گفت این فیلم برای کسانی که به دنبال درک عمیق‌تر از جهان‌بینی فرارا هستند و به کاوش در شخصیت‌های درگیر در موقعیت‌های دشوار علاقه دارند، ارزش دیدن داشته باشد.

اگر از فضاسازی خاص و شخصیت‌پردازی‌های پیچیده‌ی «قصه‌های گو گو» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «ورود به وُید» (Enter the Void) ساخته‌ی گاسپار نوئه را برای تجربه‌ی بصری و فضاسازی مشابه و همچنین «زندگی در لس آنجلس» (To Live and Die in L.A.) ویلیام فریدکین را برای بازی درخشان ویلم دفو و حس و حال نوآر آن تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.