Once Upon a River

اگر به دنبال درامی عمیق با فضاسازی گیرا و بازی‌های درخشان هستید، «روزی روزگاری در کنار رودخانه» انتخابی عالی است. فیلمبرداری خیره‌کننده طبیعت و صداگذاری طبیعی، تجربه‌ای غوطه‌ورکننده را برای مخاطب رقم می‌زند. این اثر، با وجود ریتم گاه کند، داستانی پر از احساس و پیام دارد که تا مدت‌ها در ذهن باقی می‌ماند. کارگردانی هارولا رز، که اولین تجربه بلند سینمایی اوست، نویدبخش آینده‌ای روشن برای این هنرمند چندوجهی است.

قدرت اصلی فیلم در شخصیت‌پردازی قوی و بازی‌های باورپذیر بازیگران آن نهفته است، به ویژه کنادی دلاسِرنا در نقش مارگو که حضوری تاثیرگذار دارد. جان اَشتون و تاتانکا مینز نیز در نقش‌های مکمل، درخشان ظاهر شده‌اند. فیلم با بودجه‌ای محدود ساخته شده، اما کارگردانی هنرمندانه و فیلمنامه‌ی منسجم، آن را به اثری قابل تأمل تبدیل کرده است. جنبه‌های بصری و صداگذاری نیز به خوبی به خدمت روایت درآمده‌اند.

این فیلم در ژانر درام طبقه‌بندی می‌شود، اما عناصر جاده‌ای (road movie) و بلوغ (coming-of-age) نیز در آن دیده می‌شود. داستان در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی در حومه شهر اتفاق می‌افتد و به مسائل اجتماعی و فرهنگی آن دوره، از جمله روابط نژادی و هویت، می‌پردازد. رده‌بندی R فیلم به دلیل نمایش صراحت جنسی و برهنگی است که بخشی از واقع‌گرایی تلخ داستان را تشکیل می‌دهد.

«روزی روزگاری در کنار رودخانه» تجربه‌ای سینمایی است که مخاطب را به تفکر وامی‌دارد. این فیلم با نمایش شجاعت و تاب‌آوری یک دختر جوان در مواجهه با سختی‌ها، حس امید را در دل تاریکی زنده نگه می‌دارد. فیلم همچنین به خوبی توانسته زیبایی‌های طبیعت را در کنار زشتی‌های جامعه به تصویر بکشد و صدای اقلیت‌های فراموش‌شده را به گوش برساند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثار دیگری با فضاسازی مشابه و تمرکز بر شخصیت‌های زن قوی را نیز تماشا کنید، مانند «زمستان استخوان‌سوز» (Winter's Bone) و «کلاورفیلد ۱۰» (10 Cloverfield Lane) که هر دو درام‌هایی نفس‌گیر با شخصیت‌های پیچیده هستند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.