Infini

اگر به دنبال تجربه‌ای در ژانر علمی-تخیلی با رگه‌هایی از وحشت و هیجان هستید، «اینفینی» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. این فیلم با فضاسازی گیرا و داستانی که به تدریج لایه‌های خود را آشکار می‌کند، توانسته مخاطب را درگیر نگه دارد. فیلمبرداری و طراحی صحنه در خلق فضایی دلهره‌آور و باورپذیر، نقش مهمی ایفا می‌کنند و بازی بازیگران نیز در انتقال حس اضطراب و ناامیدی موفق عمل کرده است.

قدرت اصلی «اینفینی» در ایجاد اتمسفر و حفظ تعلیق است. کارگردانی شین ابس، با وجود محدودیت‌های بودجه، توانسته تصاویری بصری چشم‌نواز و فضایی خفقان‌آور خلق کند که یادآور آثار کلاسیک ژانر علمی-تخیلی-وحشت است. ریتم فیلم در نیمه اول کمی کند به نظر می‌رسد، اما با پیشروی داستان، سرعت گرفته و مخاطب را با خود به سمت اوج می‌کشاند.

«اینفینی» در ژانر علمی-تخیلی، وحشت و هیجان قرار می‌گیرد و به نظر می‌رسد از آثار الهام‌بخشی چون «بیگانه» (Alien) و «افق رویداد» (Event Horizon) بهره برده است. این فیلم سعی دارد با ترکیب المان‌های آشنای این ژانرها، تجربه‌ای تازه و دلهره‌آور را برای علاقه‌مندان فراهم کند. تمرکز بر انزوا، بقا و مواجهه با ناشناخته، از ویژگی‌های بارز آن است.

این فیلم با بودجه‌ای محدود ساخته شده، اما در خلق جلوه‌های بصری و فضاسازی موفق عمل کرده است. بازی‌های خوب بازیگران اصلی، به‌خصوص دنیل مک‌فرسون و گریس هوانگ، به باورپذیری شخصیت‌ها و داستان کمک شایانی کرده است. روایت غیرخطی و پازل‌گونه‌ی فیلم، یکی دیگر از نقاط قوت آن به شمار می‌رود که مخاطب را تا انتها درگیر پیش‌بینی اتفاقات آینده نگه می‌دارد.

اگر از «اینفینی» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «قمر ششم» (Moon) با فضاسازی مشابه و تمرکز بر تنهایی انسان در فضا، «کوهستان شکسته» (Broken Mountain) برای تجربه‌ای در ژانر وحشت با ایده‌های خلاقانه، و «پیش‌بینی» (Predestination) به دلیل پیچیدگی‌های داستانی و رویکرد علمی-تخیلی‌اش را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.