Move Like a Boss

اگر به دنبال یک کمدی سبک و کم‌دردسر هستید که صرفاً برای گذراندن وقت و بدون انتظار زیاد، شما را سرگرم کند، «Move Like a Boss» می‌تواند گزینه‌ای باشد. این فیلم با تکیه بر موقعیت‌های کمدی ناشی از تظاهر و فریب، تلاش دارد لحظاتی شاد را برای مخاطب رقم بزند. بازیگران نیز سعی کرده‌اند تا با انرژی خود، کمبودهای فیلمنامه را جبران کنند و فضایی مفرح ایجاد نمایند.

ضعف اصلی فیلم در فیلمنامه و کارگردانی آن نهفته است. روایت فیلم ریتم یکنواختی دارد و بخش‌های کمدی آن، گاهی به سمت اغراق و ناهماهنگی کشیده می‌شود. فیلمبرداری نیز در مواردی دچار مشکلاتی است و فضاسازی کلی اثر، آن‌طور که باید، گیرا و حرفه‌ای نیست. با این حال، تلاش بازیگران برای ایجاد لحظات خنده‌دار و خودِ ایده اصلی مبنی بر تقابل دختر و عموها، می‌تواند برای برخی مخاطبان جذاب باشد.

«Move Like a Boss» در دسته کمدی‌های موقعیت قرار می‌گیرد که در سینمای نیجریه (نالیوود) نیز طرفداران خاص خود را دارد. این ژانر معمولاً بر پایه سوءتفاهم‌ها، هویت‌های مخفی و گره‌های داستانی ساده بنا می‌شود تا موقعیت‌های کمیک ایجاد کند. اگرچه این فیلم سعی دارد به این سنت وفادار بماند، اما در اجرای آن، نتوانسته است نوآوری یا کیفیت بصری و روایی چشمگیری از خود نشان دهد.

این فیلم در تلاش است تا با ارائه یک داستان سرگرم‌کننده و شخصیت‌های قابل همذات‌پنداری (در ظاهر)، مخاطب را با خود همراه کند. ایده درگیری خانوادگی و تلاش برای حفظ میراث، تمی آشنا و قابل درک است. اگرچه فیلم در اجرا ضعیف عمل کرده، اما در بهترین حالت می‌تواند نگاهی گذرا به بخشی از تولیدات سینمای کمدی نیجریه داشته باشد.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال کمدی‌های مشابه با ایده‌هایی از جنس فریب و هویت‌های مخفی هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «Mrs. Doubtfire» یا «Big Momma's House» را نیز تماشا کنید که در اجرای این تم‌ها موفق‌تر بوده‌اند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.