قاسم (بهروز وثوقی) پس از آزادی از زندان به دنبال دوستش عباس در جنوب می رود. او آنجا ابتدا با پسری که باعث زندانی شدن او شده درگیر می شود و سپس با دختری به نام زری آشنا می شود. اما او می داند که پدرش که ثروتمند است با او موافقت نمی کند تا با او ازدواج کند بنابراین با کمک دوستش عباس دختر را می گیرد و به تهران فرار می کند. این باعث دردسرهای زیادی برای او می شود.
Ghasem (Behrouz Vosooghi) after getting released from the prison goes after his friend Abbas in the south. He there first has a fight with a guy who caused him to be jailed and then meets a girl Zarry. But he knows that her father who is rich will not agree with him to marry her so with the help of his friend Abbas takes the girl and escapes to Tehran. This causes many troubles for him. AKA: Gharibe Stranger
«غریبه» ساخته شاپور قریب، داستانی آشنا از تقابل سنت و مدرنیته، عشق و قانونگریزی را در دل جامعهای در حال گذار روایت میکند. قاسم، شخصیت اصلی فیلم، پس از خروج از زندان، در پی یافتن جایگاه خود در دنیایی است که به سرعت تغییر میکند. او با دختری از طبقه مرفه جامعه دل میبندد و این عشق، او را در مسیری پر از چالش و درگیری با ساختارهای اجتماعی قرار میدهد. فیلمنامه، هرچند در برخی نقاط به کلیشههای رایج سینمای آن دوره نزدیک میشود، اما با تمرکز بر شخصیتپردازی قاسم و نمایش درونیات او، موفق به خلق موقعیتهایی دراماتیک و قابل تأمل میشود.
اگر به دنبال تجربهای از سینمای اجتماعی ایران در دهه پنجاه هستید که با نگاهی به مسائل روزمره و چالشهای عاطفی جوانان، روایتی قابل لمس ارائه دهد، «غریبه» انتخاب مناسبی است. بازی گیرا و پر احساس پرویز فنیزاده در نقش قاسم، یکی از نقاط قوت اصلی فیلم به شمار میرود که توانسته تصویری ماندگار از مردی سرگشته و در عین حال مصمم به تصویر بکشد. فضاسازی فیلم و نحوه نمایش تقابل میان جنوب و تهران نیز به غنای بصری اثر افزوده است.
قدرت اصلی فیلم در نمایش شخصیت قاسم است؛ مردی که با وجود اشتباهات گذشته، همچنان برای عشق و آزادی میجنگد. گرچه برخی از شخصیتهای فرعی ممکن است پرداخت کمتری داشته باشند، اما محوریت داستان بر روی کشمکشهای درونی و بیرونی قاسم، به فیلم انسجام میبخشد. کارگردانی شاپور قریب در هدایت بازیگران و ایجاد ریتم مناسب در روایت، قابل تقدیر است و فیلمبرداری نیز به خوبی توانسته اتمسفر مورد نظر را منتقل کند.
«غریبه» در ژانر درام اجتماعی طبقهبندی میشود؛ ژانری که در سینمای ایران پیش از انقلاب، به ویژه در دهه پنجاه، طرفداران زیادی داشت و به موضوعاتی چون عشقهای نافرجام، تقابل طبقاتی، و مشکلات اجتماعی میپرداخت. این فیلم با نگاهی به این مضامین، اثری در راستای سینمای موج نو ایران محسوب میشود که تلاش داشت تا با نگاهی واقعگرایانهتر به جامعه بپردازد.
تماشای «غریبه» فرصتی است برای آشنایی با یکی از آثار کارنامه شاپور قریب و درک بهتر فضای سینمای اجتماعی ایران در دوران طلایی آن. فیلم به مخاطب اجازه میدهد تا با شخصیت اصلی همذاتپنداری کرده و درگیر سرنوشت او شود. همچنین، حضور بازیگرانی چون پرویز فنیزاده و یادگار اسکندرلو (با نام هنری یادی) به ارزشهای هنری این اثر افزوده است.
اگر از تماشای فیلمهایی با مضامین اجتماعی، درامهای عاشقانه پر فراز و نشیب و بازیهای تاثیرگذار لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهای «قیصر» به کارگردانی مسعود کیمیایی، «کندو» با بازی همین پرویز فنیزاده، و «داش آکل» را نیز از دست ندهید.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
خانه قمر خانوم
1972
دنیای آبی
1969
کندو
1975
یک مرد و یک شهر
1971
هاشم خان
1966
آلوده
1975
بلوچ
1972
سه ماه تعطیلی
1977
لذت گناه
1964
هنگامه
1968
صبح روز چهارم
1972
دزد سیاهپوش
1968
1962
پنجره
1970
حکیم باشی
1972
1981
دشنه
1972
رضا موتوری
1970
فریاد
1971
آرامش در حضور دیگران
1972
1968
بیگانه بیا
1968
رگبار
1972
ماه عسل
1976
مجازات
1975
ممل آمریکایی
1975
مغربی
1973
فرار از تله
1971
رشید
1972
گوزنها
1974
مرد شرقی، زن فرنگی
1976
خداحافظ تهران
1966
نفسبریده
1978
تنگسیر
1973
عروس دریا
1965
قیصر
1969
بتشکن
1976
اکبر دیلماج
1974
من هم گریه کردم
1968
طوقی
1970
خانه قمر خانوم
1972
دنیای آبی
1969
کندو
1975
یک مرد و یک شهر
1971
هاشم خان
1966
آلوده
1975
بلوچ
1972
سه ماه تعطیلی
1977
لذت گناه
1964
هنگامه
1968
صبح روز چهارم
1972
دزد سیاهپوش
1968
1962
پنجره
1970
حکیم باشی
1972
1981
دشنه
1972
رضا موتوری
1970
فریاد
1971
آرامش در حضور دیگران
1972
1968
بیگانه بیا
1968
رگبار
1972
ماه عسل
1976
مجازات
1975
ممل آمریکایی
1975
مغربی
1973
فرار از تله
1971
رشید
1972
گوزنها
1974
مرد شرقی، زن فرنگی
1976
خداحافظ تهران
1966
نفسبریده
1978
تنگسیر
1973
عروس دریا
1965
قیصر
1969
بتشکن
1976
اکبر دیلماج
1974
من هم گریه کردم
1968
طوقی
1970
