A Sound of Thunder

اگر از علاقه‌مندان به فیلم‌های علمی-تخیلی با چاشنی سفر در زمان هستید و می‌توانید جلوه‌های ویژه نه چندان چشمگیر سال ۲۰۰۵ را نادیده بگیرید، «آوای تندر» می‌تواند تجربه‌ای سرگرم‌کننده باشد. این فیلم با وجود ضعف‌هایش، ایده‌ای جذاب درباره مسئولیت‌پذیری در قبال اعمالمان در طول زمان را مطرح می‌کند و صحنه‌های اکشن و تلاش برای نجات آینده، می‌تواند برای مخاطبانی که به دنبال هیجان هستند، جذاب باشد. فضاسازی اولیه فیلم در سال ۲۰۵۵ و نمایش سفری که قرار است هیجان‌انگیز باشد، تا حدی موفق عمل کرده است.

بزرگترین نقطه ضعف «آوای تندر» بدون شک جلوه‌های ویژه کامپیوتری آن است که حتی در زمان خود نیز حرف چندانی برای گفتن نداشت و امروزه کاملاً کهنه به نظر می‌رسد. این مسئله، باورپذیری صحنه‌های مربوط به دایناسورها و تغییرات آینده را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. فیلمنامه نیز می‌توانست با پرداخت بهتر به پیامدهای تغییر در گذشته و خلق شخصیت‌های ملموس‌تر، بسیار قوی‌تر عمل کند. کارگردانی پیتر هایمز نیز نتوانسته است از پتانسیل بالای داستان بردبری به خوبی بهره ببرد و فیلم در حد یک اثر متوسط باقی می‌ماند.

«آوای تندر» در ژانر علمی-تخیلی، اکشن و ترسناک قرار می‌گیرد. این فیلم تلاش می‌کند تا با ترکیب عناصر سفر در زمان، موجودات ماقبل تاریخ و پیامدهای فاجعه‌بار یک اشتباه، هیجان و تعلیق را برای مخاطب ایجاد کند. اما در عمل، بیشتر به سمت اکشن و ماجراجویی سوق پیدا می‌کند و جنبه‌های ترسناک و علمی آن، قربانی ریتم سریع و جلوه‌های ویژه ضعیف می‌شوند. این ترکیب ژانری، اگرچه پتانسیل بالایی دارد، اما در اجرای «آوای تندر» به تعادل مطلوبی دست پیدا نکرده است.

اصلی‌ترین دستاورد این فیلم، پرداختن به ایده «اثر پروانه‌ای» در قالب یک داستان پرمخاطره است. تلاش برای به تصویر کشیدن تغییرات تدریجی و فزاینده در آینده به دلیل یک خطای کوچک در گذشته، موضوعی است که می‌تواند برای علاقه‌مندان به مفاهیم علمی-تخیلی جذاب باشد. همچنین، بازی نسبتاً قابل قبول بازیگران اصلی، علی‌رغم فیلمنامه و جلوه‌های ویژه ضعیف، تا حدی توانسته است بار روایت را به دوش بکشد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «۱۲ میمون» (12 Monkeys) با کارگردانی تری گیلیام که به شکلی پیچیده‌تر به موضوع سفر در زمان و پیامدهای آن می‌پردازد، یا «تلقین» (Inception) کریس نولان با فضاسازی خاص و روایت غیرخطی‌اش را نیز تماشا کنید. همچنین، «لبه فردا» (Edge of Tomorrow) با ترکیب موفقیت‌آمیز اکشن و ایده تکرار زمان، می‌تواند گزینه جذابی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.