London Calling

اگر به دنبال فیلمی سرگرم‌کننده با رگه‌هایی از کمدی سیاه و اکشن هستید که بتواند شما را برای مدتی از دغدغه‌ها دور کند، «تماس لندن» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. شیمی بین شخصیت اصلی و پسر رئیس خلافکار، که هسته اصلی داستان را تشکیل می‌دهد، و همچنین حضور بازیگرانی چون جاش دوهامل، می‌تواند جذابیت‌های بصری و روایی فیلم را افزایش دهد. این فیلم تلاش می‌کند تا در کنار صحنه‌های اکشن، لحظات طنزآمیزی را نیز ارائه دهد که ممکن است برای مخاطبان خاص‌پسند، دلنشین باشد.

قوت اصلی فیلم در تلاش برای ایجاد یک رابطه غیرمنتظره و اغلب کمدی بین دو شخصیت اصلی نهفته است. جاش دوهامل در نقش آدمکش خسته و کلافه، و بازیگر نقش پسر رئیس، توانسته‌اند تا حدودی از پسِ دشواریِ ایجاد این پیوند برآیند. سکانس‌های مربوط به آموزش‌های «مردانه» که ماهیتی کمدی-تراژیک دارند، جزو نقاط قابل توجه فیلم محسوب می‌شوند. همچنین، فیلمبرداری و فضاسازی لندن (حتی در صحنه‌هایی که در آفریقای جنوبی فیلمبرداری شده) تلاش می‌کند تا اتمسفر مناسبی را ایجاد کند، هرچند که در این زمینه نیز به استانداردهای بالاتری دست نیافته است.

«تماس لندن» در ژانر کمدی-درام با چاشنی اکشن قرار می‌گیرد. این ترکیب، که گاهی به سمت کمدی سیاه متمایل می‌شود، تلاش دارد تا با بهره‌گیری از موقعیت‌های خنده‌دار ناشی از تفاوت‌های طبقاتی و شخصیتی، و همچنین صحنه‌های اکشنِ گاهی خشونت‌آمیز، مخاطب را سرگرم کند. اما تعادل بین این ژانرها همیشه برقرار نیست و گاهی فیلم در انتقال لحن خود دچار سردرگمی می‌شود، به طوری که هم کمدی آن به اندازه کافی تند و تیز نیست و هم درام و اکشن آن عمیق و گیرا از آب درنمی‌آید.

تماشای «تماس لندن» می‌تواند تجربه‌ای سرگرم‌کننده و نسبتاً متفاوت از فیلم‌های معمول اکشن باشد. این فیلم با اتکا به رابطه شخصیت‌ها و موقعیت‌های کمدی برخاسته از دلِ خلاف و جنایت، سعی در ارائه داستانی دارد که فراتر از صرفِ اکشنِ بی‌محتواست. اگرچه فیلمنامه و کارگردانی در حد آثار برجسته نیستند، اما برای یک شبِ تماشای فیلم در خانه، می‌تواند انتخاب خوبی باشد، خصوصاً اگر به دنبال اثری هستید که کمی حس و حال فیلم‌های کمدی دهه ۹۰ میلادی را تداعی کند.

اگر از فضای کمدی-اکشن و روابط غیرمنتظره در «تماس لندن» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «گرفتن پلهام ۱۲۳» (The Taking of Pelham 123) با بازی دنزل واشنگتن و جان تورتورو، یا «کارتونی» (Snatch) ساخته گای ریچی را نیز تماشا کنید که در خلق شخصیت‌های خاکستری و موقعیت‌های کمدی سیاه تبحر دارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.