Auto Focus

اگر به دنبال درامی روانشناختی و تکان‌دهنده هستید که به ورای ظاهر افراد مشهور بپردازد، «خودکار فوکوس» انتخابی عالی است. این فیلم با بازی درخشان گرگ کینیر در نقش باب کرین و ویلم دفو در نقش جان هنری کارپنتر، تصویری بی‌پرده از سقوط یک ستاره و پیچیدگی‌های اعتیاد جنسی ارائه می‌دهد. کارگردانی پل شریدر، که استاد پرداختن به شخصیت‌های خاکستری و درگیر با معضلات اخلاقی است، باعث شده این اثر به یکی از آثار قابل تأمل در ژانر درام زندگی‌نامه‌ای تبدیل شود. این فیلم یک هشدار جدی است درباره‌ی چگونگی گم شدن در ورطه‌ی امیال و عواقب آن.

قوت اصلی فیلم در بازی‌های قدرتمند و فضاسازی تأثیرگذار آن است. گرگ کینیر به طرز شگفت‌انگیزی توانسته جنبه‌های مختلف شخصیت باب کرین، از جذابیت ظاهری تا پوچی درونی و اعتیادش را به نمایش بگذارد. ویلم دفو نیز در نقش کارپنتر، حضوری مرموز و کلیدی دارد. فیلمنامه با وجود پرداختن به موضوعی حساس، از افتادن به دام موعظه‌گری پرهیز کرده و بیشتر بر نمایش پیامدها تمرکز دارد. با این حال، ماهیت صریح و گاه آزاردهنده‌ی برخی صحنه‌ها، آن را برای همه‌ی مخاطبان مناسب نمی‌سازد و رده‌بندی R فیلم نشان‌دهنده‌ی همین موضوع است.

«خودکار فوکوس» عمدتاً در ژانر درام زندگی‌نامه‌ای قرار می‌گیرد، اما با رگه‌های قوی جنایی و روانشناختی، تجربه‌ای چندلایه را ارائه می‌دهد. این فیلم به بررسی جنبه‌های تاریک زندگی یک شخصیت واقعی می‌پردازد و از این منظر، به آثار مشابهی که به زندگی افراد مشهور و معضلاتشان می‌پردازند، شباهت دارد. نگاه فیلم به اعتیاد جنسی و پیامدهای آن، آن را در دسته‌ی فیلم‌های هشداردهنده نیز قرار می‌دهد.

تماشاگر با دیدن «خودکار فوکوس» با پیچیدگی‌های روان انسان، بخصوص در مواجهه با شهرت و انزوای ناشی از آن، آشنا می‌شود. فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک جستجوی ناسالم برای ارتباط و تأیید می‌تواند منجر به نابودی شود. همچنین، فرصتی برای شناخت یکی از ستاره‌های فراموش‌شده‌ی تلویزیون و درک ابعاد پنهان زندگی او فراهم می‌کند. این فیلم تجربه‌ای سینمایی است که پس از پایان، همچنان در ذهن مخاطب باقی مانده و او را به تفکر وا می‌دارد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «هفت گناه کبیره» (Se7en) دیوید فینچر را برای فضای تاریک و رمزآلودش، «شبگرد» (Nightcrawler) دن گیلروی را به دلیل پرداختن به جنبه‌های تاریک رسانه و شخصیت‌های نامتعارف، و «پروانه‌ی سیاه» (Black Swan) دارن آرونوفسکی را برای نمایش فروپاشی روانی ناشی از وسواس و فشار، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.