Behind the Sun

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی هستید که هم از نظر بصری خیره‌کننده باشد و هم از نظر داستانی شما را به فکر فرو ببرد، «پشتِ خورشید» انتخابی ایده‌آل است. فیلمبرداریِ استادانه، موسیقیِ گیرا و بازی‌هایِ تاثیرگذار، همگی دست به دست هم داده‌اند تا اثری خلق شود که تا مدت‌ها در ذهن شما باقی بماند. این فیلم نه تنها تصویری از فرهنگِ خاصی را به نمایش می‌گذارد، بلکه مضامینی جهانی و انسانی را در خود جای داده است که با هر مخاطبی ارتباط برقرار می‌کند. ریتمِ کند و تامل‌برانگیز فیلم، فرصتی برای غرق شدن در دنیایِ شخصیت‌ها و درکِ عمیق‌ترِ موقعیتِ آن‌ها فراهم می‌آورد.

قدرت اصلی فیلم در سادگیِ روایت و در عین حال عمقِ مفاهیمِ آن نهفته است. والتر سالِس به جایِ تمرکز بر صحنه‌هایِ خشنِ صرف، بر جنبه‌هایِ روانشناختیِ شخصیت‌ها و تاثیرِ سنت‌ها بر زندگیِ آن‌ها تاکید می‌کند. فیلمبرداریِ خیره‌کننده، که از نورِ سوزانِ آفتاب و رنگ‌هایِ خاکیِ منطقه به بهترین نحو بهره می‌برد، فضایی منحصر به فرد و تاثیرگذار خلق می‌کند. بازیِ بازیگران، به خصوص در به تصویر کشیدنِ احساساتِ درونی و کشمکش‌هایِ اخلاقی، بسیار طبیعی و تاثیرگذار است. این فیلم، با وجودِ ژانرِ درام، لحظاتِ پرتنش و نفس‌گیری نیز دارد که مخاطب را تا انتها درگیر نگه می‌دارد.

«پشتِ خورشید» در ژانرِ درام طبقه‌بندی می‌شود، اما در خود عناصرِ قویِ وسترنِ اسپاگتی (به خصوص در پرداختِ تقابلِ دو خانواده و حسِ انتقام) و همچنین ویژگی‌هایِ سینمایِ هنریِ اروپایی (مانند تمرکز بر فضاسازی، شخصیت‌پردازیِ عمیق و ریتمِ تامل‌برانگیز) را نیز داراست. این تلفیقِ ژانری، اثری را خلق کرده که هم برایِ مخاطبانِ عام جذاب است و هم منتقدینِ سینما را به تحسین واداشته است. داستانِ فیلم در اوایلِ قرن بیستم در برزیل اتفاق می‌افتد و به مسائلِ اجتماعی و فرهنگیِ آن دوران می‌پردازد، اما مضامینِ آن کاملاً جهان‌شمول هستند.

تماشای «پشتِ خورشید» تجربه‌ای غنی و چندوجهی را به ارمغان می‌آورد. مخاطب نه تنها با زیبایی‌شناسیِ بصریِ خیره‌کننده‌ای روبرو می‌شود، بلکه درگیرِ داستانی می‌شود که اخلاقیات، سنت‌ها و تاثیرِ آن‌ها بر انتخاب‌هایِ انسانی را به چالش می‌کشد. فیلم به خوبی نشان می‌دهد که چگونه چرخه خشونت می‌تواند نسل‌ها را در بر بگیرد و چه بهایی برایِ شرافتِ کاذب پرداخت می‌شود. درکِ عمیق‌ترِ فرهنگِ برزیل، به خصوص مناطقِ دورافتاده‌ی آن، و همچنین تامل بر رویِ مضامینِ جهانیِ مانندِ عشق، خانواده و انتقام، از دیگر دستاوردهایِ تماشای این اثر است.

اگر از «پشتِ خورشید» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «شهرِ خدا» (City of God) ساخته‌ی فرناندو میرلس که نگاهی واقع‌گرایانه به زندگی در فقر و خشونت در برزیل دارد، «جاده» (The Road) ساخته‌ی جان هیلکات که داستانی تکان‌دهنده درباره‌ی بقا در دنیایی ویران است، و «در سوگِ میرا» (Nostalgia) ساخته‌ی آندری زویاگینتسف که به مضامینِ عمیقِ خانوادگی و انسانی می‌پردازد را نیز تماشا کنید. همچنین، «مرثیه» (Elegy) ساخته‌ی ایزابل کوزت، با فضاسازیِ قوی و بازی‌هایِ درخشان، می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.