Exclusive

اگر به درام‌های پرتعلیق با مایه‌های عاشقانه و اجتماعی علاقه‌مندید، «انحصاری» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. بازی خوب زوج اصلی، به خصوص فرانسیس فارمر که با وجود کوتاهی حضوری درخشان در تاریخ سینما، در این فیلم نیز حضوری گیرا دارد، در کنار فضاسازی نوستالژیک هالیوود کلاسیک، تجربه‌ای لذت‌بخش را رقم می‌زند. این فیلم تصویری جذاب از دوران پرآشوب مطبوعات در دهه‌های پیشین ارائه می‌دهد و تماشای آن برای علاقه‌مندان به تاریخ سینما و ژانر جنایی-عاشقانه توصیه می‌شود.

نقطه قوت اصلی فیلم در ترکیب موفقیت‌آمیز ژانرهای مختلف است؛ از درام و عاشقانه گرفته تا تعلیق و حتی لحظاتی کمدی که عمدتاً توسط چارلز راگلز، در نقش پدر شخصیت زن، به اثر افزوده می‌شود. فیلمنامه با وجود برخی پیچیدگی‌های داستانی، توانسته ریتم خود را حفظ کند و مانع از خستگی تماشاگر شود. کارگردانی الکساندر هال نیز در هدایت بازیگران و پیشبرد داستان، توانا ظاهر شده است.

«انحصاری» در ژانر درام، عاشقانه، هیجان‌انگیز و جنایی قرار می‌گیرد و به نوعی در دسته فیلم‌های مطبوعاتی (Newspaper Movie) جای می‌گیرد که در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ میلادی محبوبیت داشتند. این آثار معمولاً به رقابت‌های رسانه‌ای، فساد و قهرمان‌گرایی در صنعت خبر می‌پرداختند. فیلم با الهام از آثار پیشین مانند «صفحه اول» (The Front Page)، نگاهی منتقدانه به این حرفه دارد.

تماشای «انحصاری» فرصتی است برای آشنایی با استعدادهای درخشان اما کمتر دیده‌شده‌ای چون فرانسیس فارمر و همچنین درک بهتر سینمای گیشه‌ای هالیوود در اواخر دهه ۳۰ میلادی. فیلم توانسته است با روایتی سرگرم‌کننده، نگاهی اجمالی به چالش‌های اخلاقی و حرفه‌ای روزنامه‌نگاران در آن دوران بیندازد و در عین حال، یک داستان عاشقانه پرتنش را نیز روایت کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «یک داستان لس‌آنجلسی» (L.A. Confidential) را برای فضای جنایی و مطبوعاتی‌اش، «همه مردان رئیس جمهور» (All the President's Men) را برای رویکرد مستندگونه به روزنامه‌نگاری تحقیقی، و همچنین «خبر داغ» (The Hot Spot) را برای جنبه‌های تریلر و نوآر آن تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.