Mantra Surugana

اگر از علاقه‌مندان پر و پا قرص ژانر وحشت هستید و به دنبال تجربه‌ای جدید از سینمای اندونزیایی در این ژانر می‌گردید، «مانترا سورگانا» می‌تواند گزینه‌ای برای تماشا باشد. این فیلم با تمرکز بر فضاهای تاریک و وهم‌آلود خوابگاه، سعی در ایجاد اتمسفری ترسناک دارد. شاید کشف ریشه‌های طلسم و ارتباط آن با گذشته شخصیت اصلی، برای برخی مخاطبان جذاب باشد؛ اما باید انتظار روایتی کلاسیک و تا حدی قابل پیش‌بینی را داشت.

نقاط قوت اصلی فیلم در تلاش برای فضاسازی و استفاده از عناصر فولکلور اندونزیایی نهفته است. کارگردانی سعی دارد با استفاده از نورپردازی و طراحی صحنه، حس ترس و اضطراب را به بیننده منتقل کند. موسیقی متن نیز در خدمت ایجاد اتمسفر وهم‌آلود فیلم است. با این حال، این تلاش‌ها به تنهایی نمی‌توانند ضعف‌های فیلمنامه و بازی‌های نه چندان قوی را جبران کنند. فیلمبرداری در برخی صحنه‌ها استاندارد قابل قبولی دارد، اما در مجموع نمی‌تواند فیلم را از افتادن در دام تکرار نجات دهد.

«مانترا سورگانا» در دسته فیلم‌های ترسناک فراطبیعی قرار می‌گیرد که بر طلسم، جن‌گیری و موجودات ماورایی تمرکز دارد. سینمای وحشت اندونزی در سال‌های اخیر با فیلم‌هایی چون «پونتیاناک» و «شیاطین» توانسته مخاطبان جهانی را به خود جلب کند. این فیلم نیز در تلاش است تا با بهره‌گیری از این موج، داستانی منحصر به فرد را ارائه دهد، اما در مقایسه با آثار موفق‌تر این ژانر، نتوانسته است به همان اندازه تأثیرگذار و ترسناک ظاهر شود.

تماشای «مانترا سورگانا» می‌تواند برای علاقه‌مندانی که به دنبال کشف آثار کمتر دیده‌شده در ژانر وحشت هستند، تجربه‌ای باشد. این فیلم فرصتی است تا با سبک فیلمسازی اندونزیایی در ژانر وحشت آشنا شوید و ببینید چگونه تلاش می‌کنند تا عناصر فرهنگی خود را با داستان‌های ترسناک تلفیق کنند. با این حال، انتظار یک اثر انقلابی یا بسیار خلاقانه را نداشته باشید؛ این فیلم بیشتر در چارچوب انتظارات معمول از یک فیلم ترسناک دسته‌دوم حرکت می‌کند.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال تجربه‌های مشابه در ژانر وحشت، به‌خصوص با فضاسازی وهم‌آلود و عناصر فراطبیعی هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «احضار» (The Conjuring)، «جزئیات» (Insidious) و «آنچه در تاریکی پنهان است» (What Lies Beneath) را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.