Is This Thing On?

اگر به دنبال فیلمی هستید که همزمان بتواند شما را به خنده وادارد و به فکر فرو ببرد، «آیا این روشنه؟» گزینه‌ی ایده‌آلی است. حضور بازیگران توانمندی چون ویل آرنت، لورا درن و خود بردلی کوپر در مقام کارگردان، نویدبخش تجربه‌ای سینمایی است که از کلیشه‌های رایج فاصله می‌گیرد. این فیلم با نگاهی واقع‌گرایانه به چالش‌های روابط انسانی، به‌ویژه در دوران میانسالی و پس از جدایی، داستانی قابل لمس و صمیمی را روایت می‌کند که شاید بسیاری از تماشاگران بتوانند خود را در آن بیابند. فضاسازی کوپر و فیلمبرداری که حس و حال صحنه‌های کمدی را به خوبی منتقل می‌کند، از دیگر دلایل تماشای این اثر است.

قوی‌ترین نقطه‌ی فیلم، بازی‌های شخصیت‌محور آن است، به‌خصوص ویل آرنت که توانسته عمق بحران درونی شخصیت الکس را به خوبی منتقل کند. همچنین، کارگردانی بردلی کوپر که از فضاهای دراماتیک به سمت فضاهای کمدی با ریتمی مناسب حرکت می‌کند، قابل تحسین است. با این حال، برخی منتقدان به کندی ریتم در بخش‌هایی از فیلم و طولانی بودن آن اشاره کرده‌اند که ممکن است برای همه تماشاگران جذاب نباشد. همچنین، برخی معتقدند که فیلم بیش از حد بر درام تکیه کرده و جنبه‌ی کمدی آن می‌توانست پررنگ‌تر باشد.

«آیا این روشنه؟» در ژانر کمدی-درام قرار می‌گیرد، اما به نظر می‌رسد بیشتر به سمت درام گرایش دارد. فیلم روایتی است از دل‌بستگی‌ها، شکست‌ها و تلاش برای بازسازی هویت در مواجهه با واقعیت‌های تلخ زندگی. تمرکز بر روی شخصیت‌ها و انگیزه‌هایشان، به جای پیشبرد سریع داستان، مشخصه‌ی اصلی این اثر است. این فیلم سعی دارد با نگاهی صادقانه به پیچیدگی‌های روابط انسانی و بحران‌های فردی، فضایی را خلق کند که تماشاگر بتواند با شخصیت‌ها همذات‌پنداری کند و در عین حال، لحظاتی از طنز تلخ را نیز تجربه نماید.

تماشای «آیا این روشنه؟» می‌تواند تجربه‌ای ارزشمند برای درک بهتر چالش‌های روابط در میانسالی و همچنین قدرت شفابخش کمدی باشد. فیلم به مخاطب یادآوری می‌کند که حتی در اوج سختی‌ها، یافتن راهی برای خندیدن و ادامه دادن، خود نوعی پیروزی است. همچنین، این اثر به خوبی نشان می‌دهد که چگونه افراد می‌توانند با پذیرش تغییرات و فداکاری‌ها، هویت جدیدی برای خود بسازند. پرداختن به موضوع والدگری مشترک پس از جدایی نیز از دیگر جنبه‌های قابل تأمل فیلم است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «داستان ازدواج» (Marriage Story) ساخته‌ی نوآه بامباک را برای عمق دراماتیک و پرداختن به فروپاشی روابط، و همچنین «رنج‌های وحشی» (The Wild and Wonderful Whites of West Virginia) را برای نگاهی مستندگونه به زندگی‌های چالش‌برانگیز و در عین حال سرشار از شور، تماشا کنید. همچنین، آثار استندآپ کمدی با رویکرد شخصی و عمیق، مانند اجراهای دِیو شَپِل (Dave Chappelle)، می‌توانند مکمل تجربه‌ی شما باشند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.