It's Storytime: The Movie

اگر به دنبال تجربه‌ای کاملاً غیرمتعارف و شاید حتی تجربی در دنیای انیمیشن هستید که قواعد روایی معمول را به چالش می‌کشد، «قصه‌گویی: فیلم» می‌تواند گزینه‌ای برای شما باشد. این فیلم برای کسانی که از آثار داستانی سرراست خسته شده‌اند و به دنبال چیزی هستند که شاید بیشتر شبیه به یک رؤیای آشفته باشد تا یک فیلمنامه استاندارد، جذابیت خواهد داشت. با این حال، انتظار یک روایت منسجم یا شخصیت‌های قابل درک را نداشته باشید.

قوی‌ترین جنبه این فیلم (اگر بتوان آن را نقطه قوت نامید) تلاش برای ارائه تنوع در داستان‌ها و ژانرهاست. کارگردان، سباستین فاکس‌ورث، کوشیده تا با ترکیب عناصر ترسناک، کمدی و فانتزی، فضایی منحصر به فرد خلق کند. اما این تلاش در نهایت به دلیل عدم انسجام در روایت و ضعف در اجرای فنی، بیشتر شبیه به یک ایده خام باقی می‌ماند تا یک اثر سینمایی کامل. فضاسازی در برخی اپیزودها پتانسیل خوبی دارد، اما به دلیل نبود فیلمنامه قوی، این پتانسیل هدر می‌رود.

این فیلم در ژانر انیمیشن، فانتزی و تریلر طبقه‌بندی شده است. اما در عمل، مرز بین این ژانرها به شدت کمرنگ است و نتیجه اثری است که به سختی می‌توان آن را در یک دسته مشخص قرار داد. «قصه‌گویی: فیلم» سعی می‌کند کمی ترسناک، کمی خنده‌دار و کمی هم جادویی باشد، اما در این ترکیب، تعادل لازم را ندارد و اغلب به سمت سردرگمی گرایش پیدا می‌کند.

تماشای «قصه‌گویی: فیلم» ممکن است به شما درک بهتری از چگونگی عدم انسجام روایی و اهمیت فیلمنامه در یک اثر سینمایی بدهد. این فیلم می‌تواند به عنوان یک مطالعه موردی برای دانشجویان سینما در زمینه «چگونه یک اثر نباید باشد» مورد استفاده قرار گیرد. از نظر سرگرمی صرف، بعید است که بتواند انتظارات مخاطب را برآورده کند، مگر اینکه مخاطب به دنبال تجربه‌ای بسیار خاص و غیرمتعارف باشد.

اگر از این فیلم لذت بردید، شاید تماشای آثاری مانند «قصه‌های عجیب» (Tales from the Crypt) که در آن اپیزودهای داستانی با فضایی تاریک و گاهی کمدی سیاه ارائه می‌شود، یا حتی مجموعه «Black Mirror» که به کاوش در جنبه‌های تاریک تکنولوژی و انسانیت می‌پردازد، برایتان جالب باشد، هرچند «قصه‌گویی: فیلم» در سطح کیفی بسیار پایین‌تری قرار دارد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.