None AKA: Ostokhoonaye Babam My Father's Bones
«استخوانهای پدرم» اثری از سید مهدی رضازاده فخار است که در سال ۲۰۰۷ به روی پرده سینما آمد. این فیلم در ژانر کمدی دستهبندی میشود، اما در عمل، تجربهای است که کمتر در حافظه سینمایی مخاطب باقی میماند. روایت فیلم، اگرچه تلاش میکند تا با موقعیتهای کمدی، لحظاتی شادیآفرین برای تماشاگر رقم بزند، اما در اجرای خود با چالشهای جدی روبرو است. ضعف در فیلمنامه و عدم انسجام در پرداخت شخصیتها، باعث میشود تا خط داستانی نتواند به درستی مخاطب را درگیر کند و آن کشش لازم برای همراهی تا انتهای فیلم را ایجاد نماید. فضاسازی فیلم نیز نتوانسته است به خوبی از پس ایجاد اتمسفر مورد انتظار برای یک کمدی برآید و اغلب شاهد صحنههایی هستیم که در انتقال حس و حال خود ناتوانند.
اگرچه «استخوانهای پدرم» تجربهای سینمایی با نقاط ضعف آشکار است، اما حضور بازیگرانی چون اکبر عبدی و داریوش ارجمند، میتواند برای برخی مخاطبان، به خصوص آنهایی که به بازی این هنرمندان علاقه دارند، انگیزهای برای تماشای آن باشد. در غیاب یک فیلمنامه قوی و کارگردانی منسجم، گاهی همین حضورها و تلاش بازیگران برای نجات صحنهها، میتواند تنها نقطه اتکای فیلم تلقی شود. این فیلم شاید برای کسانی که به دنبال تماشای آثاری از دوران خاصی از سینمای ایران و بررسی کارنامه بازیگران محبوبشان هستند، جذاب باشد.
بیشک، بزرگترین نقطه قوت احتمالی این فیلم، حضور بازیگران شناختهشده آن، به ویژه اکبر عبدی است که سابقهای درخشان در کمدیهای ایرانی دارد. با این حال، این پتانسیل به دلیل ضعفهای ساختاری فیلم، آنطور که باید شکوفا نشده است. فیلمبرداری و تدوین نیز در سطحی معمولی قرار دارند و نتوانستهاند به ارتقای سطح کیفی اثر کمک کنند. ریتم فیلم گاهی کند و گاهی شتابزده است که این موضوع نیز به عدم موفقیت فیلم در ایجاد تجربهای لذتبخش دامن زده است.
«استخوانهای پدرم» در ژانر کمدی قرار میگیرد، اما همانند بسیاری از فیلمهای ایرانی که در تلاش برای تلفیق ژانرها یا دستیابی به کمدی موقعیت هستند، در این امر تا حد زیادی ناکام مانده است. این فیلم سعی دارد با اتکا به شوخیهای کلامی و موقعیتهای اغراقشده، خنده را بر لبان تماشاگر بیاورد، اما فقدان خلاقیت در فیلمنامه و کارگردانی، مانع از آن میشود که فیلم در دسته کمدیهای موفق و بهیادماندنی قرار گیرد. در واقع، این اثر بیشتر شبیه به تجربهای ناموفق در خلق یک کمدی استاندارد است.
تماشای «استخوانهای پدرم» میتواند برای علاقهمندان به سینمای کمدی ایران، به خصوص آنهایی که به دنبال بررسی آثار کمتر دیدهشده یا کمتر موفق این ژانر هستند، دستاوردی در زمینه شناخت بهتر از فراز و نشیبهای تولید فیلمهای کمدی در این دوره باشد. همچنین، فرصتی است برای دیدن بازی بازیگرانی که در آثار دیگر درخشیدهاند، در فیلمی که شاید نتوانسته باشد از تمام ظرفیتهایشان بهره ببرد. این فیلم میتواند به عنوان یک مطالعه موردی برای درک چالشهای کارگردانی و فیلمنامهنویسی در کمدیهای ایرانی مورد توجه قرار گیرد.
اگر به دنبال کمدیهای ایرانی با بازی اکبر عبدی هستید، شاید تماشای آثاری چون «اجارهنشینها» یا «مردی که موش شد» بتواند رضایت بیشتری برایتان به همراه داشته باشد. همچنین، اگر به دنبال فیلمهایی با فضایی کمدی-خانوادگی و بازی داریوش ارجمند هستید، «سفر بخیر» گزینه مناسبی خواهد بود.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
2007
2007
دلداده
2008
1990
نان، عشق و موتور ۱۰۰۰
2002
ناصرالدین شاه، آکتور سینما
1992
عشقولانس
2018
اخراجی ها ۳
2011
02007
Hamishe Baraye Azadi Dir Ast
2007
معراجی ها
2014
ناخدا خورشید
1987
2015
2012
2007
شاباش
2017
2011
زیر درخت هلو
2007
اعتراض
2000
بودا از شرم فرو ریخت
2007
اخراجیها
2007
خواب زده ها
2014
تهران انار ندارد
2007
آدم باش
2016
1981
آرزوی بزرگ
1995
کلاغ پر
2007
1990
عشق شیشهای
2000
1996
اخراجی ها ۲
2009
قاعده بازی
2007
2023
02007
02007
سفر جادویی
1990
مردی که موش شد
1985
خواستگار محترم
2007
1991
ازدواج به سبک ایرانی
2006
2007
2007
دلداده
2008
1990
نان، عشق و موتور ۱۰۰۰
2002
ناصرالدین شاه، آکتور سینما
1992
عشقولانس
2018
اخراجی ها ۳
2011
02007
Hamishe Baraye Azadi Dir Ast
2007
معراجی ها
2014
ناخدا خورشید
1987
2015
2012
2007
شاباش
2017
2011
زیر درخت هلو
2007
اعتراض
2000
بودا از شرم فرو ریخت
2007
اخراجیها
2007
خواب زده ها
2014
تهران انار ندارد
2007
آدم باش
2016
1981
آرزوی بزرگ
1995
کلاغ پر
2007
1990
عشق شیشهای
2000
1996
اخراجی ها ۲
2009
قاعده بازی
2007
2023
02007
02007
سفر جادویی
1990
مردی که موش شد
1985
خواستگار محترم
2007
1991
ازدواج به سبک ایرانی
2006
