Hurry Up Tomorrow

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی متفاوت، پر از فضاسازی سنگین و موسیقی متن گیرا هستید، «عجله کن فردا» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. بازی‌های قوی از بازیگران شناخته‌شده‌ای چون جنا اورتگا و بری کیوگان، در کنار سبک بصری خاص تری ادوارد شولتز، این اثر را به اثری قابل تامل تبدیل کرده است. این فیلم برای کسانی است که از سینمای تجربی لذت می‌برند و از داستان‌های سرراست فاصله می‌گیرند.

قدرت اصلی فیلم در اتمسفر نفس‌گیر و موسیقی متن قدرتمند آن نهفته است که به خوبی با حال و هوای آشفته شخصیت اصلی همخوانی دارد. فیلمبرداری و تدوین نیز در خدمت ایجاد حس اضطراب و سردرگمی هستند. با این حال، ریتم کند و گاهی گنگ فیلم ممکن است برای همه تماشاگران خوشایند نباشد و نیاز به صبر و حوصله زیادی برای درک لایه‌های عمیق‌تر آن دارد.

«عجله کن فردا» در ژانر هیجان‌انگیز (Thriller) قرار می‌گیرد، اما با رگه‌هایی از درام روانشناختی و حتی عناصر سورئال در هم آمیخته است. این فیلم از کلیشه‌های رایج ژانر فاصله گرفته و بیشتر بر کاوش در اعماق روان شخصیت اصلی و نمایش فروپاشی او تمرکز دارد تا تعلیق‌های معمول. این رویکرد، فیلم را در دسته آثار هنری/تجربی قرار می‌دهد.

این فیلم تجربه‌ای منحصر به فرد را به مخاطب ارائه می‌دهد که فراتر از سرگرمی صرف است. «عجله کن فردا» با بهره‌گیری از موسیقی متن قوی و بازی‌های تاثیرگذار، به کاوش در موضوعاتی چون شهرت، تنهایی، اعتیاد و جستجوی هویت می‌پردازد. فیلمساز با جسارت، تصاویری قدرتمند خلق کرده که تا مدت‌ها در ذهن بیننده باقی می‌ماند.

اگر از فضاسازی خاص و روایت غیرخطی «عجله کن فردا» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «راننده تاکسی» (Taxi Driver) ساخته مارتین اسکورسیزی، «قوی سیاه» (Black Swan) به کارگردانی دارن آرونوفسکی و «بلید رانر ۲۰۴۹» (Blade Runner 2049) ساخته دنی ویلنوو را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.