Buzzard

اگر به دنبال سینمایی هستید که شما را به چالش بکشد و وادار به تفکر کند، «بیزارد» انتخاب مناسبی است. این فیلم با بازی گیرا و اغلب آزاردهنده جاشوا بورج در نقش مارتی، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی را ارائه می‌دهد. فیلمبرداریِ خام و واقع‌گرایانه، در کنار موسیقی متنِ هوی متال و ارجاعاتِ هوشمندانه به ژانر وحشت، فضایی مسموم و در عین حال جذاب خلق می‌کند که تا مدت‌ها در ذهن باقی می‌ماند. این اثر، نگاهی بی‌پرده به جنونِ پنهان در زندگی عادی دارد و می‌تواند برای علاقه‌مندان به سینمای مستقل و تجربی، بسیار گیرا باشد.

قدرت اصلی «بیزارد» در شخصیت‌پردازیِ غیرمتعارف و بازیِ بی‌پرده‌ی جاشوا بورج است. مارتی شخصیتی است که همزمان هم از او متنفر می‌شوید و هم با او همذات‌پنداری می‌کنید. کارگردانیِ پوتِریکاس، با وجود بودجه‌ی محدود، موفق شده است تا با استفاده از فیلمبرداریِ واقع‌گرایانه و ریتمِ گاهی کند و گاهی انفجاری، تصویری صادقانه و تکان‌دهنده از وضعیت روحی شخصیت اصلی و جامعه‌ی اطرافش ارائه دهد. فیلمنامه نیز، هرچند که ممکن است برای برخی مخاطبان بدونِ نقاطِ اوجِ کلاسیک به نظر برسد، اما در خلقِ فضایی ملموس از اضطراب و ناامیدی بسیار موفق عمل کرده است.

«بیزارد» در ژانر کمدی-درام طبقه‌بندی می‌شود، اما به شدت عناصرِ نئونوآر و حتی سورئال را در خود دارد. این فیلم به جای اتکا به شوخی‌های کلامیِ رایج، از موقعیت‌هایِ گروتسک و شخصیت‌هایِ ازهم‌گسیخته برای ایجادِ حسِ طنزِ تلخ بهره می‌برد. فضایِ فیلم، که در حاشیه‌هایِ خشن و فراموش‌شده‌ی دیترویت جریان دارد، به خوبی با حال‌وهوایِ آشفته‌ی شخصیت اصلی همخوانی دارد و تجربه‌ای منحصر به فرد را برای تماشاگر رقم می‌زند.

تماشای «بیزارد» به شما این امکان را می‌دهد که با دنیایی از شخصیت‌هایِ طرد شده و موقعیت‌هایِ پرمخاطره آشنا شوید. این فیلم، نگاهی عمیق به مشکلاتِ روانی و اجتماعیِ ناشی از نابرابری و بی‌تفاوتیِ سیستمیک دارد. اگرچه ممکن است پایان‌بندیِ فیلم، انتظاراتِ متعارفِ مخاطب را برآورده نکند، اما پیامِ اصلیِ آن در موردِ پیامدهایِ انزوا و سرخوردگی، به خوبی منتقل می‌شود و تجربه‌ای فکری را برای بیننده به ارمغان می‌آورد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «کودک چهار ماهه» (Four Lions) به خاطر طنز سیاه و شخصیت‌هایِ نامتعارفش، «راندن» (Drive) به خاطر فضاسازیِ خشن و شخصیتِ مرموزش، و «کلبه‌ای در جنگل» (The Cabin in the Woods) به خاطر بازی با کلیشه‌های ژانر وحشت و کمدی، را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.